De bouw begint 1575 (≈ 1575)
Datum gegraveerd op de zuidelijke uitlopers
1631
Voltooiing van de geraamde werkzaamheden
Voltooiing van de geraamde werkzaamheden 1631 (≈ 1631)
Periode van hoofdconstructie
1800 (XIXe siècle)
Restauratie van het monument
Restauratie van het monument 1800 (XIXe siècle) (≈ 1865)
Onjuist werk
7 octobre 1964
Historisch monument
Historisch monument 7 octobre 1964 (≈ 1964)
Registratie bij ministerieel decreet
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Chapelle de Saint-Samson (Box ZD 34): inschrijving bij beschikking van 7 oktober 1964
Kerncijfers
Beaumanoir - Lannion-architect
Stijl kenmerk van de kapel
Fabriciens de Pleumeur - Lokaal bestuur
Regelmatig de kapel bijwonen
Samson de Dol - Associate beschermheilige
Legende gerelateerd aan de fontein
Oorsprong en geschiedenis
De kapel van Saint-Samson, gelegen in Pleumeur-Bodou in de Côtes-d'Armor, is een religieus gebouw gebouwd tussen 1575 en 1631. Het belichaamt de typische architectuur van de Beaumanoir school, gekenmerkt door een klokkentoren geflankeerd door een koepel toren waarin de klok toegang trap. De campanile, doorboord door drie baaien en overdonderd door een achthoekige pijl, wordt aangevuld met mâchicoulis die het terrasplatform uitbreidt. De zuidelijke gevel, versierd met een oculus en een gebogen ingang, herbergt een flamboyante glazen meesteres. De kapel was een bedevaartplaats voor zieken die genezing zochten dankzij het water van de fontein Saint-Samson of een kruis bij de ingang.
De site bevat ook een gekerst menhir daterend uit 3000 v.Chr., waaruit een oude bezetting blijkt. De in de 19e eeuw gerestaureerde kapel werd op 7 oktober 1964 ingeschreven in de historische monumenten. Het werd bezocht door de fascisten (lay administrators) van Pleumeur en pelgrims aangetrokken door zijn genezende deugden. De toegang, door een landweg, versterkt zijn geïsoleerde en heilige karakter, typisch voor Bretonse kapellen geassocieerd met bronnen of megalieten.
De architectuur van de kapel weerspiegelt lokale invloeden, met defensieve elementen zoals mâchicoulis en een nette decoratie (pinnen, bloems). De zuidelijke uitlopers, daterend uit 1575, getuigen van de progressieve constructie. De aangrenzende fontein, een onafscheidelijk element van de Bretonse heiligdommen, en de gechristelijke menhir markeren de superpositie van heidense en christelijke cultus op deze site, kenmerkend voor de regio.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen