Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De toren van Saint-Simon, vroeger de toren van Saint-Sigismon genoemd, is een vierkante toren van romaanse stijl gebouwd in de 12e eeuw in apparaten steen. Het werd geïntegreerd in een netwerk van torens afhankelijk van de abdij van Saint-Géraud d'Aurillac. De toegang, gelegen op de derde verdieping, werd gemaakt door een verwijderbare houten steiger, versterking van de verdedigingsfunctie. De vloeren werden verbonden door luiken, ladders of een schroeftrap in de wanddikte. Oorspronkelijk werden deze torens gebruikt om vikinginvallen te signaleren via lichten op hun onbedekte zonneterras.

De toren had ook een economische rol: het diende als silo om het graan veilig te houden, onder de zorg van lokale heren genaamd turriculaire heren. Dit netwerk van torens, waaronder die van Aurillac (Château Saint-Étienne), Naucelles (huidig stadhuis), Faliès en het Château de Laroque, was strategisch om de valleien van Lot en Dordogne te controleren. De onderste kamer van de toren, nu zijkapel, was ooit bedekt met kloosterboog en alleen toegankelijk door een opening in de kluis, typisch voor de Romeinse kerkers.

In 1969 werd een historisch monument opgericht, de toren van Saint-Simon toppen op 22 meter en heeft drie verdiepingen boven de begane grond. Hoewel niet open voor het bezoek, blijft het een van de best bewaard gebleven Romaanse kerkers van Haute-Auvergne. De aangrenzende kerk, ook van de 12e eeuw, werd gedeeltelijk gerestaureerd in de 19e en 20e eeuw, met daarin een Romaans portaal versierd met rinceaux. De toren illustreert de middeleeuwse defensieve en religieuze architectuur, gekoppeld aan de invloed van de abdij Aurillac in de regio.

Externe links