Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Saint-Alban, genoemd in de 12e eeuw, behoorde oorspronkelijk tot de Baronnen van Apchier, een van de acht Baronische families van Gevaudan. Het was een strategisch punt op via Podiensis, de weg naar Santiago de Compostela, en regelmatig leden zetels, zoals die van de roadmens in 1360 of hun gevangenneming in 1414, wat leidde tot de gedeeltelijke vernietiging van de kerker. De middeleeuwse architectuur, gekenmerkt door ronde torens en gevulde gracht, werd na deze conflicten gedeeltelijk gerenoveerd.

In de 14e eeuw ging het kasteel via een alliantie naar de Louet de Calvisson, die defensieve elementen en een seigneury toevoegde. Het wapenschild van deze familie, bleek van azuurblauwe en met gouden rozen gezaaide goles, werd door de stad Sint Alban geadopteerd. In de 17e eeuw gaven de Molettes de Morangiès, de nieuwe eigenaren, het een renaissancestijl: drie verdiepingen galerij, roze arkose slede ramen, en portaal geïnspireerd door Serlio's verhandelingen. François de Molette, kamerheer van Gaston d'Orléans, hield recepties voor de lokale adel.

Het kasteel speelde een rol tijdens de Beest van Gevaudan zaak (1764 Jean-François-Charles de Molette, Graaf van Morangiès, coördineerde de jacht met Étienne Lafont, hoewel later theorieën hem beschuldigden van betrokkenheid bij de moorden. In 1821 verkocht zijn erfgenaam het landgoed aan Sylvain Boissier, die hem ombouwde tot een psychiatrisch gesticht onder leiding van broeder Hilarion (Joseph-Xavier Tissot), een discipel van Esquirol.

Na in 1838 een departementaal psychiatrisch ziekenhuis te zijn geworden, verwelkomde het kasteel figuren als filosoof Georges Canguilhem of dichter Paul Éluard tijdens de Tweede Wereldoorlog. Francois Tosquelles, Catalaanse psychiater, ontwikkelde daar innovatieve methoden uit 1941. Een brand in 1972 beschadigde het dak, vervolgens hersteld. Tegenwoordig herbergt de site nog steeds een ziekenhuiscentrum, evenals een toeristenbureau en erfgoedcollecties in Lozérie.

Het kasteel heeft een historisch monument in 1942 en heeft middeleeuwse elementen (noordtorens, grachten) en Renaissance (galerie, arkose poort). De kapel Saint-Pierre, de gevels van het voormalige administratieve gebouw en de begraafplaats van de gekken werden geregistreerd of geclassificeerd tussen 2023 en 2024. De architectuur weerspiegelt de opeenvolgende transformaties, van de Honderdjarige Oorlogen tot de 19e eeuwse ziekenhuisfaciliteiten.

Externe links