Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Saint-Amant-de-Boixe vindt zijn oorsprong in het graf van Amantus, een kluizenaar geboren rond 520 in Bordeaux. Discipel van de heilige Cybard, hij vestigde zich in het bos van Boixe om de boze geesten daar te jagen en stierf daar in 600. Zijn graf trekt gelovigen aan en daar ontwikkelt zich een klooster, dat voor het eerst in 888 wordt genoemd. In de 10e eeuw herstelde de graaf van Angoulême Arnaud Manzer de abdij aan de bisschop van Angoulême, en een monnik genaamd Franc introduceerde de Benedictijnse heerschappij. In 1025 werd de abdij verplaatst in de buurt van Montignac, en de bouw begon met een kerk, klooster en kloostergebouwen.

In de 12e eeuw bloeide de abdij onder de impuls van Alienor d'Aquitaine, die de kerk in 1170 voltooide. Het is gewijd in aanwezigheid van verschillende bisschoppen en abtten. De abdij heeft dan 16 prioriteiten, 24 kerken en 50 monniken. Ze haalt haar inkomsten uit molens, ovens, visserij en rechten op het Boixe bos. Een brand uit de 13e eeuw verwoestte echter een deel van de gebouwen, waarvoor de reconstructie van het koor en klooster in gotische stijl vereist was. De Honderdjarige Oorlog verergerde de schade, waardoor de kloostergemeenschap tot ongeveer tien monniken in de 15e eeuw werd teruggebracht.

De abdij neemt geleidelijk af van de godsdienstoorlogen en onder invloed van de abdijen. In 1774 werd het afgeschaft door een bisschoppelijk decreet, en het bezit ervan keerde terug naar het seminarie van Angoulême. Na de revolutie werden de gebouwen verkocht als nationale goederen, en de kerk werd parochie. In 1840 werd het monument gerestaureerd door Paul Abadie. Vandaag de dag is de abdij een culturele site die toegankelijk is voor het publiek, met tentoonstellingen over Romaanse architectuur en gastvrije pelgrims van Santiago de Compostela.

De abdijkerk, gebouwd uit lokale steen, combineert romaanse en gotische elementen. Zijn plan omvat een schip van zes spanten, een transept met een klokkentoren, en een ontspannen koor van de 15e eeuw. De gerestaureerde klokkentoren heeft een leien pijl. De gedeeltelijk bewaard gebleven kloostergebouwen omvatten een refter, keukens, en een klooster doorzocht tussen 2002 en 2005, onthullen begrafenissen en archeologische resten. De oostvleugel, verwoest in de 19e eeuw, maakte plaats voor een bescheiden woning.

De abdij was een gastvrije plek voor pelgrims en armen, met een kapelaan in de dertiende eeuw. Elk jaar deelden de monniken brood aan de behoeftigen. De site, nu gedeeld eigendom tussen de gemeente en particulieren, trekt 12.000 bezoekers per jaar. Een ruimte gewijd aan Romaanse architectuur, ingehuldigd in 2008, presenteert modellen, archeologische objecten en interactieve tentoonstellingen over de geschiedenis van het klooster en middeleeuwse bouwtechnieken.

Externe links