Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het oude kasteel van de Essarts, lokaal "het oude kasteel" genoemd, is een gebouw in ruïnes gelegen aan de voormalige stad Essarts, nu geïntegreerd in Essarts-en-Bocage (Vendée, Pays-de-la-Loire). Zijn oorsprong dateert uit een castrale motte gebouwd tussen de 9e en 11e eeuw, na een Romeinse offermotte. Deze eerste verdedigingsconstructie, gelegen ten noordwesten van het huidige kasteel, geconditioneerde de gebogen vorm van de latere behuizing, gebouwd om het te omzeilen.

In de 12e eeuw werd een bijna vijfhoekig feodaal kasteel opgericht, geflankeerd door vierkante torens, waaronder de Sarrazine toren die diende als kerker. De 14e en 15e eeuw zagen transformaties, zoals de toevoeging van mâchicoulis en dachauguettes, evenals de bouw van een opmerkelijk entreekasteel: twee door paarden getrokken ijzeren torens verbonden aan een vierkante toren, uitgerust met twee ophaalbruggen (drager en voetgangers). Een tweede kasteel, in tegenstelling tot de eerste, is geïntegreerd in het seigneuriale huis gebouwd tussen de 13e en 14e eeuw.

Aan het begin van de zestiende eeuw werd een renaissancehuis toegevoegd aan de middeleeuwse omheining. De huidige ruïnes, beschermd door een orde van 13 juli 1962 (historische monumenten), omvatten ook een 12e eeuwse poort van de oude kerk van Essarts, verplaatst naar het aangrenzende park. Dit park van 25 hectare, ontworpen door de gebroeders Bühler, grenst aan de overblijfselen.

Het kasteel behoorde tot verschillende nobiliaire lijnen, waaronder Aspremont, Chabot, Vivonne, La Rochefoucauld, Lespinay en Rougé. In 2002 richtte de burggraaf Jacques de Rougé, toen eigenaar, de Vereniging Les Amis du Vieux-Château des Essarts op om de site te verbeteren. Vandaag de dag blijven de ruïnes en het park privébezit, getuige van bijna duizend jaar architecturale en seigneuriële geschiedenis.

Externe links