Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het gebouw aan de 7 rue Lebouis in het 14e arrondissement van Parijs is een iconisch gebouw gebouwd in het begin van de 20e eeuw. Het werd ontworpen in 1913 door architect Émile Molinie om zowel huizen als kunstenaarsworkshops te huisvesten. Zijn façade, bekroond op de Parijse City fronts competitie in hetzelfde jaar, onderscheidt zich door de twee bowlows en de grote baai ramen ontworpen om de workshops te verlichten. Deze architectonische elementen weerspiegelen het verlangen om functionaliteit en esthetiek te combineren, typisch voor het Parijse urbanisme van die tijd.

De decoratie van het gebouw omvat een fries van gele klimop bladeren op een bruine achtergrond, uitgevoerd volgens de techniek van sgraffito, een muur decoratie proces dat bestaat uit superimponerende lagen van gekleurde gips en vervolgens graveren patronen. Deze techniek, hoewel minder gebruikelijk in Parijs, voegt een onderscheidend artistiek tintje toe aan het gebouw. Het gebouw werd gedeeltelijk beschermd in 1982 met de inscriptie van zijn gevels en daken in de inventaris van Historische Monumenten, waardoor de waarde van het erfgoed werd erkend.

Het exacte adres van het gebouw, 7 rue Lebouis en 2 doodlopende Lebouis, plaatst het gebouw in een wijk dan temidden van transformatie, waar kunstenaarsworkshops naast burgerlijke woningen bestonden. De keuze van architect Émile Molinie, bekend om zijn werk aan residentiële en artistieke projecten, onderstreept het belang van de integratie van kunst in de stedelijke ruimte. Vandaag de dag blijft het gebouw een bewijs van deze periode waarin Parijs vele kunstenaars en ambachtslieden aantrok, op zoek naar ruimtes aangepast aan hun werk.

Externe links