Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de la Bellière, gelegen in Champfrémont in het departement Mayenne (Pays de la Loire), wordt voor het eerst genoemd in 1478. In de 17e eeuw bouwde de familie van Les Portes daar een huis, dat in 1695 door huwelijk aan de familie van Vaucelles de Ravigny werd doorgegeven. Dit fief, oorspronkelijk een deel van de kastanje van de Poôté, werd in 1780 beschreven als een "kasteel met prachtige lanen en twee vijvers," waarvan er slechts één aan het eind van de 19e eeuw overbleef, gevoed door een zijrivier van de Sarthon.

Tussen 1790 en 1813 liet Emmanuel-Alexandre de Vaucelles de Ravigny het kasteel herbouwen door architect Delarue, met interieurdecoraties in de stijl van Directionoire-Empire. De kapel van Saint-Hubert, oorspronkelijk verbonden met het Château de Ravigny, werd er in 1791 geserveerd. Het landgoed, met inbegrip van gracht, tuinen en gewone mensen uit de 17e en 19e eeuw, wordt sinds 6 september 1995 als historische monumenten vermeld. Het overleed vervolgens aan de Méry de Bellegarde, ook eigenaren van het bos naast Multon.

De Vaucelles de Ravigny, een Poitevin familie gevestigd aan de Bellière sinds de 17e eeuw, dragen wapenschilden "zilver aan het hoofd van Gules, geladen met zeven knuppels van goud." Hun archiefbedrijven, bewaard in het departementale archief van Wenen, getuigen van hun regionale verankering. Het kasteel, symbool van hun seigneuriële macht, illustreert de architectonische evolutie van nobele woningen tussen het Oude Regime en de postrevolutionaire periode.

Externe links