Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Bazoges-en-Pareds ontstond in de 11e eeuw, met de eerste vermelding van een lokale heer, Thibaut Luneau, in 1056. De laatste bood land aan de monniken van Vouvant, en zijn zonen leverden de kerk van het kasteel in 1090. Er blijft echter weinig informatie over dit eerste kasteel, als het bestaat uit een kasteelkapel. De seigneury bleef in handen van de familie Lunaau tot ongeveer 1370. In 1359-1360 werden de verdedigingen van het kasteel verpletterd door Willem van Parthenay-Larchal om te voorkomen dat hij in de handen van de Engelsen viel. Een decennium later, in 1380, beval dezelfde Guillaume Jehan Girard, een nieuwe heer na zijn huwelijk met Marie Luneau, om het plein te versterken.

De huidige kerker werd gebouwd tussen 1380 en het midden van de 15e eeuw onder auspiciën van de familie Girard. De laatste, dicht bij de Franse kroon, transformeert Bazoges in een symbool van hun macht. Régnault Girard (circa 1418-1463), ambassadeur van Karel VII en gouverneur van Saint-Michel-en-l-I-Herm, illustreert deze beklimming. Zijn zoon Joachim en zijn nakomelingen bestendigen deze invloed in het hof. De donjon, rechthoekig en 30 meter hoog, onderscheidt zich door zijn 8 niveaus (inclusief kelders en zolder), zijn gepantserde schoorstenen, en een smalle ronde weg met 56 gesneden mâchicoulis. Ondanks defensieve elementen, de architectuur suggereert een onderscheiden roeping: rechthoekige torens (minder bestand dan ronde torens), dorpel ramen, en alomtegenwoordige sculpturen.

In de 16e eeuw ging het kasteel door naar de Poussard du Vigean, een protestantse familie bij Henri de Navarra. In 1563 leidde de moord op John III Girard tot deze overdracht. Charles Poussard, de nieuwe seigneur, onderging een beleg in 1594 door de Katholieke Liga, teruggedreven door lokale versterkingen. De site werd verrijkt met een renaissance veranda (1525 west) en een dovecote (circa 1540), versierd met de wapens van John III Girard en zijn vrouw, Valentine Lorfeyvre. Deze dovecote, met 1.980 bouten, getuigt van de seigneuriële rijkdom. De castrale omheining, bestaande uit drie lijnen van wallen, omvatte ook de kerk Onze-Lieve-Vrouw van de Hemelvaart, gebouwd tussen de twaalfde en zestiende eeuw.

De daling begon in de 17e eeuw: rond 1670 verkocht aan Baudéan de Parabère, vervolgens in 1769 aan de familie Carré de Candé, werd het kasteel niet meer bewoond. Gereserveerd door de Infernal Columns in 1794, werd het omgevormd tot een boerderij in de 19e eeuw, zijn gevulde gracht en zijn gedeeltelijk afgebroken wallen. In 1927 werd het monument door de gemeente gekocht en tussen 1990 en 1995 gerestaureerd met Europese en lokale fondsen. Vandaag de dag omvat de site de kerker (bezoekbaar op 5 niveaus), een middeleeuwse tuin met het label "Opmerkelijke Tuin" in 2018, en een museum van kunst en populaire tradities. Animaties, zoals de "Médiévales" georganiseerd sinds 2003, bestendigen zijn nalatenschap.

Externe links