Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Combret, gelegen in Nauviale (Aveyron), heeft zijn oorsprong in de 13e eeuw, zoals blijkt uit zijn langwerpige huis en vierkante toren. Oorspronkelijk eigendom van de seigneurs van Beaucaire, werd het verdeeld over verschillende coseigneurs, waaronder Gibelin de Panat en Hugues d'Arjac. Dit kasteel, ontworpen voor het horloge en de opslag van granen, illustreert de middeleeuwse verdedigingsarchitectuur van de Rouergue, met een 18 meter lange kerker zonder openingen aan de noord- en oostkant.

In de 17e eeuw onderging het kasteel een grote transformatie om een thuis te worden voor de velden aangepast aan de wijngaard. De stallen, nu verdwenen, vervolgens omrand de muur van nog zichtbare behuizing, doorboord door een 17e eeuwse houten poort versierd met zuilen. De toen gebouwde terrassen, versierd met de armen van de families Tullier en Meynard (gelogen door het huwelijk van Jean de Tullier en Madeleine de Meynard), weerspiegelen deze overgang naar een agrarische en residentiële roeping. De kerker, vroeger gewijd aan het horloge, werd toen doorboord met dorpels en voorzien van een schroeftrap.

De 19e eeuw markeerde een nieuwe moderniseringsfase onder impuls van de markies de Valady. In 1889 herverdeelde hij de interieurruimtes (woonkamer verdeeld in slaapkamers, verhuisde eetkamer) en voegde hij buitentrappen toe geïnspireerd door 17de eeuwse balustrades. Het lauzedak en de dakramen zijn gereconstrueerd, terwijl de centrale trappentoren is afgeschoren. Deze werken maken deel uit van een verlangen om het kasteel aan te passen aan de comfortnormen van de tijd, terwijl het behoud van middeleeuwse elementen zoals de baai kruisen of de gewelfde kamer van de kerker, voorheen gebruikt als een kelder.

Het kasteel veranderde meerdere malen van handen uit de 16e eeuw: verkocht in 1595 door Antoine d'Arjac aan Hugues Caulet, vervolgens in 1641 aan Jean de Tullier, penningmeester-generaal financiën in Montauban. Nadat hij in 1779 in handen van de Cognac en de Viguier de Grun (met inbegrip van Henriette, die hem in bruidsschat bracht aan Valady's familie) kwam, ontsnapte hij aan de verkoop als een goede emigreerde in 1793. Sindsdien is hij in de nakomelingen van de Yzarn de Freissinet de Valady gebleven. In december 2021 werd een historisch monument gebouwd, vandaag beschermt het zijn gevels, daken, de grote woonkamer, de trap op de helling en de wand met poort.

Het gebouw onderscheidt zich door zijn ruimtelijke organisatie: het lichaam van rechthoekige huizen, geflankeerd door een schelp en een kerker, domineert een grasachtig terras in het zuiden. De westelijke gevel, ondersteund door uitlopers, behoudt een occulte Romaanse baai, terwijl de gevel is versierd met spalken ramen. Binnen, de keuken uitgebreid in de 18e eeuw door Victoire de Boissière naast oude kelders omgezet in receptie kamers. Het kasteel, geïsoleerd van het dorp door zijn omheinde muur, belichaamt zo bijna acht eeuwen geschiedenis, tussen militaire functie, wijnbouw en aristocratische residentie.

Externe links