Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Gebouw à Nantes en Loire-Atlantique

Loire-Atlantique

Gebouw

    1 Place de la Petite Hollande
    44000 Nantes
Immeuble
Immeuble
Immeuble
Immeuble
Immeuble
Immeuble
Immeuble
Immeuble
Immeuble
Immeuble
Immeuble
Immeuble
Immeuble
Immeuble
Immeuble
Immeuble
Immeuble
Immeuble
Immeuble
Immeuble
Crédit photo : Selbymay - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1700
1800
1900
2000
1723
Start van de onderverdeling
1733
Verwerving van perceel nr. 24
1740
Bouw van het huis
1743
Verlaten van architectonische regels
1785
Verdeling en verkoop
1803
Dood van Jean Peltier Dudoyer
1984
Historische monument classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Voor- en daken (zie EL 17): inschrijving bij decreet van 21 december 1984

Kerncijfers

Pierre Charron - Onderhandelaar en controleur van de financiën Eerste eigenaar, eigenaar van het gebouw.
Jacques Goubert - Stedelijk ingenieur Auteur van de oorspronkelijke architectonische code.
Pierre Rousseau - Architect Vermoedelijke uitvinder van het stichtingssysteem.
Mathurin Trottier - Onderhandelingen Verwerving van het gebouw in 1785.
Jean Peltier Dudoyer - Scheepseigenaar Overleden in het gebouw in 1803.

Oorsprong en geschiedenis

Charron House, gebouwd rond 1740, is het eerste gebouw gebouwd in het kader van de onderverdeling van het eiland Feydeau in Nantes. Dit stedelijke project, gelanceerd in 1723, was bedoeld om een zandbank te verstedelijken door de dijk, met een strikte architectonische code opgelegd door ingenieur Jacques Goubert. Pakket nr. 24, in 1733 overgenomen door de handelaar Pierre Charron voor 18.000 pond, was het grootste en best geplaatste perceel van de onderverdeling. Het gebouw, van neo-klassieke stijl, markeerde een gedeeltelijke breuk met de oorspronkelijke plannen, met name door zijn zes overspanningen op de westelijke gevel in plaats van vijf.

Gebouwd voor het verlaten van Gouberts architectonische regels in 1743 onderscheidt het Charron huis zich door zijn balkon op de eerste verdieping, zijn smeedijzeren leuning en zijn gesneden consoles. De funderingen zijn gebaseerd op eiken palen, een innovatieve techniek toegeschreven aan de architect Pierre Rousseau, maar onvoldoende om problemen van stabiliteit te voorkomen: de gevels werden gekanteld zodra ze stegen. Na de dood van Pierre Charron werd het gebouw verdeeld in 1785 en overgebracht naar de koopman Mathurin Trottier.

Aan het begin van de 19e eeuw herbergde het huis de slaveneigenaar Jean Peltier Dudoyer, die daar in 1803 stierf. Geclassificeerd als een aanvullende inventaris van historische monumenten in 1984, illustreert het de architectonische evolutie van Feydeau Island, tussen aanvankelijke stedelijke beperkingen en latere aanpassingen. De gevels en daken, beschermd, getuigen van dit erfgoed gekoppeld aan de gouden eeuw van de Nantes handel.

Het gebouw weerspiegelt ook de sociale dynamiek van de tijd: gebouwd voor een rijke handelaar, symboliseert het de economische kracht van Nantes' handelselites, actief in de slavenhandel en koloniale handel. De geschiedenis is onlosmakelijk verbonden met die van Feydeau Island, een emblematische wijk van de stedelijke en havenontwikkeling van de stad in de 18e eeuw.

Externe links