Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het gebouw werd in 1900 gebouwd door architect en ondernemer Abel Simonet. Hoewel zijn gevel een klassieke post-haussmanniaanse stijl aanneemt, verbergt het gebouw twee emblematische binnenruimtes van Art Nouveau: de hal, versierd met polychroom keramiek, en de eetkamer van het appartement op de eerste verdieping, eigendom van Simonet zelf. Deze laatste ruimte herbergt donkere houten meubels en een bas-reliëf met een gouden achtergrond, ondertekend door timmerman E. Guillaume, die twee ambachtslieden aan het werk vertegenwoordigt.

Het gebouw speelde ook een historische rol in de rol van het Parijse secretariaat van generaal de Gaulle. Slechts enkele interieurelementen zijn beschermd onder de historische monumenten sinds 1981: de vestibule met zijn tegel decoratie, de trap, en de woonkamer op de eerste verdieping, met houtwerk en open haard. De nauwkeurigheid van de huidige locatie wordt als zwak beschouwd (noot 5/10), en het exacte adres komt overeen met 37 avenue de Breteuil.

Abel Simonet, meester van het project, combineert hier de architectonische codes van zijn tijd met Art Nouveau decoratief lef, wat de stilistische overgang van de vroege twintigste eeuw illustreert. Het gebouw, hoewel gedeeltelijk beschermd, blijft een bewijs van de esthetische en functionele innovaties van deze periode, waarbij burgerlijke leefomgeving met artistieke expressie wordt vermengd. Er is geen informatie beschikbaar over de huidige toegang tot het publiek, of het nu gaat om bezoeken, verhuur of accommodatie.

Externe links