Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Duitse begraafplaats in Rancourt, gelegen in de Sommevallei, werd in 1921 door de Franse autoriteiten opgericht om de begrafenissen te consolideren van Duitse soldaten die tijdens de Eerste Wereldoorlog waren gevallen. Het Verdrag van Versailles (1919) plaatste deze begraafplaatsen vervolgens onder Frans toezicht, voordat ze in 1926 naar Duitsland werden overgebracht. Het interview werd gegeven aan de Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge, een vereniging opgericht in 1919 om Duitse oorlogsgraven te behouden. Het onderscheidende symbool van de Duitse necropolissen .

Met 11.422 lichamen, waarvan 3.930 in individuele graven en 7.492 in ossuary, is Rancourt een van de grootste Duitse begraafplaatsen in Frankrijk. De bakstenen kapel, ingehuldigd op 17 september 1933, onderscheidt zich door een smeedijzeren poort en een basreliëf die de rouw oproept. Zijn sobere architectuur, gekenmerkt door zwarte kruisen en boomplantages, weerspiegelt de stijl van Duitse militaire necropolissen. Het Oratorium werd op 14 september 2016 ingeschreven in de historische monumenten.

Dicht bij de Franse Nationale Necropolis en de Britse begraafplaats in Rancourt, illustreert deze herdenkingssite de omvang van de Somme (1916). Het management, aanvankelijk Frans, ging naar Duitsland in 1926, wat een stap in de wederzijdse erkenning van de verliezen van de Grote Oorlog betekende. Vandaag de dag blijft er een symbool van het geheugen gedeeld onder de voormalige vijandelijke naties.

Externe links