Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Palluau-sur-Indre, genoemd in 1073 onder Foulques IV d'Anjou, was een strategische kwestie tussen Plantagenets en Capetianen in de 12e en 13e eeuw. Geruïneerd tijdens de Honderdjarige Oorlog (ontploft in 1356 door de Zwarte Prins), werd het herbouwd in de 15e-XVI eeuw door de families Tranchelion en vervolgens Brachet, die moderniseerde zijn verdediging en kapel, geclassificeerd voor zijn 17e eeuwse muurschilderingen.

In 1606 werd het kasteel door Antoine de Buade, metgezel van Hendrik IV, in 1622 een graafschap voor de Buade de Frontenac, waaronder Louis, toekomstige gouverneur van Nieuw-Frankrijk. Van Beauvilliers tot Montbel (18e eeuw), hij bleef prestige tot de 20e eeuw. De architectuur weerspiegelt opeenvolgende transformaties, van middeleeuwse wallen tot Renaissance ontwikkelingen.

De kapel Sainte-Madeleine, versierd met fresco's in opdracht van Anne Phélypeaux in 1630, illustreert de artistieke invloed van de lokale heren. Het kasteel werd in 1944 een historisch monument omwille van zijn gevels, daken en geschilderde decoraties. Het rotsachtige spoor met uitzicht op Indre maakt het een belangrijke getuige van de feodale en seigneuriële geschiedenis van Lower Berry.

De site, gekoppeld aan figuren als Audouin Chauveron (prevôt de Paris, seigneur de la Motte-sur-Indre) of Jean-Louis Franquelin (cartograaf geboren in Pallau), belichaamt de machtsstrijd tussen Anjou, Touraine en Limousin. De opgravingen en archieven tonen ook haar rol in de nobiliaire netwerken, van de Tranchelion (14de eeuw) tot de Montbel (18de eeuw), die haar lot vormde tussen oorlog, wederopbouw en cultureel prestige.

Externe links