Bouw van de kapel 1760 (≈ 1760)
Een parochiekerk worden in 1901.
1857
Aanmaken van het kanaal
Aanmaken van het kanaal 1857 (≈ 1857)
Verbonden met de Nantes naar Brest Canal.
1864
Sluiten van smederij
Sluiten van smederij 1864 (≈ 1864)
Einde van de ijzer- en staalindustrie.
2003
Rangschikking van hoogovens
Rangschikking van hoogovens 2003 (≈ 2003)
Registratie als historisch monument.
2019
Oprichting van de nieuwe gemeente
Oprichting van de nieuwe gemeente 2019 (≈ 2019)
Fusie van Lanouée en Forges.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
Bronnen noemen geen historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
De Forges de Lanouée is een van de belangrijkste industriële locaties in Bretagne, actief van 1760 tot 1864. Dit metallurgiecomplex, gecentreerd rond een nog zichtbare hoogoven, illustreert het belang van staalfabrieken in Bretagne in de moderne tijd. De site organiseert rond een aangelegd park met inbegrip van een kapel gebouwd in 1760 (nu parochiekerk in 1901), het huis van de meester van smederij, communes, een Franse-stijl tuin met bekken en nimfaeus, evenals huisvesting en service gebouwen. Een navigatiekanaal, verbonden met het Nantes naar Brest kanaal in 1857, maakte het transport van eindproducten en grondstoffen mogelijk.
De hoogoven, het enige element geclassificeerd als een Historisch Monument (geregistreerd in 2003), getuigt van 18e-eeuwse industriële technologie. De site was strategisch gelegen aan de noordelijke grens van Morbihan, vlakbij de Côtes d'Armor, gebruikmakend van de lokale hydrologische bronnen: de Ust, de Lie, en de Ninean, een rivier die essentieel is voor hydraulische energie en transport. Het nabijgelegen Lanouee Forest voorzag de houtskool die nodig was om het erts te smelten. De oprichting van de nieuwe gemeente Forges de Lanouée in 2019 herenigde het historische grondgebied, voorheen verdeeld in 1883 tijdens de scheiding tussen Lanouée en Les Forges.
De site maakt deel uit van een landschap gekenmerkt door een hobbelig reliëf (maximale hoogte: 123 m) en een oceanisch klimaat, typisch voor het binnenland van Bretagne. De gebouwen, nu particulier eigendom, weerspiegelen de sociale organisatie van de periode: werkgeverswoningen, arbeiderswoningen en productie-infrastructuur. Het aangrenzende Nantes-Brestkanaal herinnert aan de sleutelrol van de binnenvaart in de industriële economie van Breton. Hoewel gedeeltelijk getransformeerd (de kapel in een kerk, sommige gebouwen in huizen), behoudt het geheel opmerkelijke architectonische en historische samenhang.
Geen historische tekens worden expliciet vermeld in de bronnen die beschikbaar zijn voor deze site. De Forges de Lanouée symboliseren echter de opkomst en daling van de Bretonse metallurgie, gekoppeld aan de economische veranderingen van de 19e eeuw. Het behoud ervan levert tastbare bewijzen van pre-industriële technieken en hun integratie in een plattelands- en bosbouwomgeving. De site, hoewel prive, blijft een erfgoed mijlpaal voor de regio, een illustratie van de link tussen industrie, territorium en collectief geheugen.