Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Oorsprong en geschiedenis

De oude Pont de Laval, gebouwd in de 13e eeuw, is de oudste brug in de stad en de enige tot de 19e eeuw. Na de bouw van een dam op de Mayenne vervangt het een ondergedompelde Romeinse ford, waardoor de bouw noodzakelijk is om de uitwisselingen tussen Le Mans en Corseul te handhaven. Oorspronkelijk Pont Saint-Julien of Pont de Mayenne, speelde hij een strategische rol in het verkrijgen van toegang tot Bretagne en huisvestte houten huizen, een versterkte poort en een ophaalbrug.

De brug onderging diverse restauraties, met name in 1528 en begin 18e eeuw. In 1779 werden de versterkte poort en de meeste middeleeuwse huizen vernietigd om de weg te verbreden. Een vierde boog, nu geïntegreerd in de westelijke kade, getuigt van de 19de-eeuwse ontwikkelingen. Deels dynamiet in 1944 tijdens de bevrijding, werd het later hersteld. De schist-steen architectuur, met drie bogen in gebroken bogen gedragen door snavel batterijen, maakt het een opmerkelijk voorbeeld van middeleeuwse techniek.

In 1926 werd Pont Vieux door de bouw van Pont Neuf (Pont Aristide-Briand) de enige doorgang op de Mayenne. Deze laatste heeft bijgedragen tot de vermindering van de congestie in de oude stad en de structuur van een nieuw modern stadscentrum. Ondanks de veranderingen (schade van huizen, integratie in de haven), behoudt de brug zijn historische karakter en blijft een symbool van het Laval erfgoed.

De bron Monumentum stelt dat het grote werk maakt gebruik van vierkante leisteen stenen, terwijl de lokale archieven (zoals het Bulletin van de Historische Commissie van Mayenne, 1913) het belang ervan al in de regionale uitwisselingen in de 17e eeuw. Tegenwoordig is het eigendom van de gemeente, het illustreert stedelijke evolutie en de technische uitdagingen in verband met riviercontrole in de Middeleeuwen.

Externe links