Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Onze-Lieve-Vrouw van Staules vindt haar oorsprong voor het jaar duizend, toen een kapel genaamd Onze-Lieve-Vrouw van het Paradijs werd gebouwd op een eiland van de moerassen, genaamd Paradijs, door matrozen gered uit een scheepswrak. Deze plek werd een Cluny-afhankelijke priorij en een bedevaartsplaats, die persoonlijkheden aantrok die daar begraven wilden worden. Opgravingen bevestigden de aanwezigheid van oude graven op de ruïnes van deze eerste kerk.

Tijdens de religieuze oorlogen werd de kerk beschadigd door de Hugenoten en vervolgens verwoest door een brand in de 18e eeuw. In 1722 kreeg Jacques Easme de la Croix toestemming en kreeg Lodewijk XV om het gebouw in het centrum van Staules te herbouwen en stenen te hergebruiken uit de ruïnes van de oude kerk. Het werk werd voltooid in 1723, ter illustratie van de geboorte van de huidige kerk.

Het gebouw werd in 1855 omgedoopt tot Notre-Dame-de-la-Nativity en werd in 1878 vergroot en voorzien van glas-in-loodramen die het leven van de Maagd in 1882 vertegenwoordigen, gemaakt door meesterglasmaker Dagrand. Beschadigd door de bombardementen van 1945 profiteerde het van de reconstructies in de jaren 1950, waaronder een herzien schip en gevel, evenals tien nieuwe glas-in-lood ramen gemaakt in 1963 door Henri Guérin.

Tot de opmerkelijke elementen behoren een gesneden eiken preekstoel, een standbeeld van Onze-Lieve-Vrouw van Isle d'Etaules en een schilderij van de Aankondiging (1957-58) geschilderd door Louis Berthomme Saint-André. Deze werken getuigen van de artistieke en historische rijkdom van de site, gekoppeld aan zowel maritieme toewijding en de omwentelingen van de regionale geschiedenis.

Externe links