Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Gilles de Caen, gewijd aan Gilles l'Ermite, wordt voor het eerst genoemd in een akte van 1066 tot 1082. Archeologische opgravingen (1986-1998) onthulden een bezetting van de site sinds de 8e eeuw, met begrafenissen en overblijfselen van een eerste kerk van de 10e eeuw. Opgericht ten tijde van de vorming van Caen in de Ornevallei, was het gelegen weg van de stedelijke stof, op een plateau met uitzicht op de vallei. Willem de Veroveraar en Mathilde van Vlaanderen, stichters van de abdij aan de naburige dames, toegewezen de kerk daar voor de begrafenis van de armen. De parochie, geïntegreerd in Bourg-l'Abbesse, strekte zich uit over een uitgestrekt gebied, maar had weinig stadsbewoners.

Van de 13e tot de 18e eeuw was er een klokkengieterij. In 1862 werd de kerk geclassificeerd als een historisch monument, maar het 15e eeuwse koor werd in 1863 vernietigd om het verkeer te vergemakkelijken. Ze verloor haar parochiestatus in 1864 aan de Trinity Abbey. De aangrenzende begraafplaats, die in de jaren 1780 te klein werd geacht, werd in 1831 verplaatst naar een nieuwe gezegende plaats dat jaar. De architectuur van de kerk blendde romaanse (nef van de 12e eeuw) en gotische (15de eeuwse koor, gewelven van de onderkant).

Tijdens de Slag bij Caen in 1944 werd de kerk bijna volledig verwoest door luchtbombardementen. Na de oorlog werden de overblijfselen ervan beveiligd en werd het terrein gebouwd in een openbare tuin. De oorlogsschade financierde de bouw van de Sint-Pauluskerk ten noorden van de stad. Vandaag de dag blijft er alleen nog over, getuige van zijn middeleeuwse geschiedenis en moderne vernietiging.

De westelijke poort, toegeschreven aan architect Blaise Lepestre (XVI eeuw), en de noordelijke poort, recenter, markeerde de ingang. Bij de verwoesting had de kerk acht spanwijdten, met uitlopers die door pinakels en hellingen door de muren van de zekerheden heen werden gedragen. Zijn rol in de gemeenschap was zowel religieus (parisse, begrafenissen) als ambachtelijk (bel-stichting), wat het belang weerspiegelt van religieuze gebouwen in het middeleeuwse en moderne dagelijks leven.

Toekomst

Vernietigd in 1944, werden alleen resten bewaard op het terrein gebouwd in een openbare tuin.

Externe links