Begraving van pest slachtoffers 1280 (≈ 1280)
Eerste begrafenis.
XIIIe siècle
Eerste bouw
Eerste bouw XIIIe siècle (≈ 1350)
Op bevel van Henri de Maule.
1766
Een kerkhof kapel worden
Een kerkhof kapel worden 1766 (≈ 1766)
Officiële wijziging van roeping.
XIXe siècle
Architectonische veranderingen
Architectonische veranderingen XIXe siècle (≈ 1865)
Licht verandert en nieuwe ingang.
17 octobre 1988
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 17 octobre 1988 (≈ 1988)
Officiële erfgoedbescherming.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Chapelle Saint-Jacques (zaak D6-966): inschrijving bij beschikking van 17 oktober 1988
Kerncijfers
Henri de Maule - Baron en sponsor
Stichtte de kapel rond 1304.
Mademoiselle Landouiette de Logivière - De laatste Heer van Maule
Graf onder de veranda (1770).
Abbé Jean-Baptiste Réal - Lokale religieuze
Graf geïntegreerd in het bed.
Oorsprong en geschiedenis
De kapel van Sint Jakobus, gelegen op het kerkhof van Maule (Yvelines), vindt zijn oorsprong in de dertiende eeuw, toen Baron Henri de Maule (overleden rond 1304) bestelde de bouw. Het huidige gebouw, waarschijnlijk herbouwd in de 15e eeuw, werd gebruikt door de slachtoffers van de pest in 1280. In 1766 werd het officieel de kapel van het kerkhof. De architectuur combineert middeleeuwse elementen (ogiale gewelven, gebeeldhouwde blazers) en latere toevoegingen, zoals de veranda waarin het graf van Mademoiselle Landouiette de Logivière (d.1770), de voorlaatste heer van Maule.
In de 19e eeuw onderging de kapel lichte omschudding, terwijl de recentere ingang werd gebruikt als schuur voor de gemeenschappelijke lijkwagen getrokken door een paard. Een gerestaureerde fresco en zeven uitlopers (waaronder een integraal deel van het graf van Abbé Jean-Baptiste Réal) markeren het hybride karakter, tussen de plaats van aanbidding en het gedenkteken. Het gebouw, opgenomen in de inventaris van historische monumenten uit 1988, behoudt ook sporen van zijn funeraire functie, zoals gewelven rusten op bloemmotieven en antilots.
De kapel illustreert de evolutie van religieuze en begrafenispraktijken in Île-de-France, van een seigneurium naar een gemeenschappelijke ruimte. Zijn geschiedenis weerspiegelt ook de middeleeuwse epidemieën (1280 pest) en de aanpassing van religieuze gebouwen aan lokale behoeften, zoals blijkt uit het late gebruik ervan om de lijkwagen te huisvesten. Het is tegenwoordig eigendom van de gemeente, het blijft een architectonische getuigenis van de dertiende, vijftiende en negentiende eeuw, gekenmerkt door lokale figuren zoals Henri de Maule of Abbé Réal.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen