Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Roseland Abbey, gelegen in Nice in de Alpes-Maritimes, is een eclectische creatie van de eerste helft van de 20e eeuw. Oorspronkelijk was het landgoed een 17e eeuws landhuis van de Nice aristocratische familie van de Dalmassi. In 1763 verliet Jean-Ange Dalmassi het pand aan zijn neef Alexandre Auguste de Lascaris de Vintimille, graaf van Castellar. Tijdens de Franse Revolutie werd het landgoed in beslag genomen en in 1815 gekocht door de familie Jaume, die het gebruikte voor olie- en wijnproductie. In 1878 werd hij verkocht aan de Russische graaf Apraxin.

In 1925 veranderde Édouard Lacarde, een antieke verzamelaar en verzamelaar, het huis radicaal door middeleeuwse elementen in te bouwen, waaronder een klooster bestaande uit 26 kolommen van de Ve-VIde eeuwen uit het klooster van de Daurade van Toulouse, evenals resten van de Bonnefont Abbey. Hij voegde een kapel en een rozentuin toe en gaf de plaats zijn huidige naam, Roseland. De Italiaanse tuin werd tussen 1923 en 1927 opgericht door landschapsarchitect Octave Godard, terwijl het huis een fantasiegotische stijl aannam.

In 1996 werd de abdij een historisch monument: in 1961 organiseerde Jean Larcade, zoon van Edward, een Festival van nieuwe realisten met artiesten als Arman en Yves Klein. In 1970 gaf de weduwe van Édouard Lacarde de woning en een deel van de tuinen aan de stad Nice. Na decennia van afgebroken projecten (waaronder een landschapsstichting in 2018) heeft de Conseil départemental des Alpes-Maritimes de site in 2023 verworven om een klimaatstudiecentrum op te richten, waardoor de controversiële privatisering wordt vermeden.

Het historische gebouw is nu enclave in een 600-eenheidswoning gebouwd in 1968. Het klooster, de oude zuilen en het botanische park getuigen van de eclectische smaak van de Niçois elites aan het begin van de twintigste eeuw, waarbij middeleeuwse erfgoed, Italiaanse kunst en artistieke moderniteit worden vermengd.

Externe links