Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Musée des Beaux-Arts de Pau werd in 1864 opgericht op initiatief van de Société des Amis des Arts de Pau en haar voorzitter, Charles Le Coeur, de eerste curator. In 1881 verhuisde hij naar het voormalige gesticht van de stad. De collecties worden verrijkt met donaties uit de La Caze collectie en aankopen gefinancierd door een jaarlijkse huur achtergelaten door advocaat Émile Noulibos.

In 1929 werd een nieuw gebouw gebouwd door architect Jacques Ruillier, gefinancierd door de promotor Henri Lillaz in ruil voor grond voor het Paleis Pyrénées. In 1931 werd het museum in 1942 gesloten voor de sluitingsproblemen en heropend in 1953 na het werk. De architectuur, die het classicisme en Art Deco combineert, breekt met de musea van die tijd.

De collecties behandelen Europese kunst van de 16e tot de 20e eeuw, met grote werken zoals The Cotton Office in New Orleans van Edgar Degas. In 2019 werd het museum opnieuw ontworpen om de oude bibliotheek te integreren, nu de thuisbasis van de School voor Kunst en Ontwerp van de Pyreneeën. In 2024 werd een schets van Murillo, gestolen in 1907 uit het Prado, geïdentificeerd en tijdelijk teruggegeven.

Het museum bewaart ook archeologische stukken, zoals de mummie van Yumerithot die in Egypte werd gemeld door de baron van Laussat. Zijn aankopen weerspiegelen de smaak van opeenvolgende conservatieven, met een voorkeur voor de moderne en hedendaagse Franse school, met name dankzij de Noulibos liefhebbers.

De geschiedenis van het museum wordt gekenmerkt door opeenvolgende bewegingen, spanningen met de Society of Friends of Arts, en afgebroken architectonische projecten, zoals Gustave Umbdenstock's in 1924. Vandaag de dag blijft er een architectonisch voorbeeld van de jaren dertig en een centrale culturele plaats in Pau.

Externe links