Datum in de pers 1749 (≈ 1749)
Gegraveerd op de molenpers.
1773
Bouw van een molen
Bouw van een molen 1773 (≈ 1773)
Datum gegraveerd op een pilaar van de molen.
28 octobre 1980
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 28 octobre 1980 (≈ 1980)
Gedeeltelijke bescherming van het kasteel en bijgebouwen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De gevels en daken van het kasteel en alle bijgebouwen; de trap van het kasteel met zijn smeedijzeren helling en de grote woonkamer met zijn decoratie op de begane grond; het interieur van de oliemolen met zijn persen en vaten (cad. C 592) : toegang bij bestelling van 28 oktober 1980
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen namen.
Oorsprong en geschiedenis
Het Château du Petit Pommier, gelegen in Lançon-Provence in de Bouches-du-Rhône, is een emblematisch gebouw van het 3e kwart van de 18e eeuw. Het is onderscheiden door zijn stenen en gecoate architectuur, met een vloer en een top, en herbergt een oliemolen waarvan de werkkamer draagt de datum van 1773 gegraveerd op een pilaar. Deze molen, uitgerust met een monolithische verticale molen en een handdruk, getuigt van de lokale landbouwactiviteiten van die tijd, waaronder olieproductie.
Het kasteel en de bijgebouwen, waaronder gevels, daken, een smeedijzeren trap en een grote ingerichte woonkamer, werden op 28 oktober 1980 gedeeltelijk als historische monumenten vermeld. Deze bescherming omvat ook het interieur van de oliemolen, met zijn persen en vaten, en benadrukt het erfgoed belang van dit architectonische en industriële complex. Een andere datum, 1749, wordt vermeld in de pers, suggereert een geschiedenis ouder dan die van het hoofdgebouw.
Het Château du Petit Pommer illustreert de rol van de 18e-eeuwse provençaalse kastelen, vaak gekoppeld aan economische activiteiten zoals olijfolieproductie. Deze gebieden waren centra van sociaal en economisch leven, waarbij seigneuriële habitat en agrarische voorzieningen werden gecombineerd. Hun behoud maakt het vandaag mogelijk om de levensstijl en ambachtelijke technieken van de regio op dat moment te begrijpen.
