Bouwnijverheid 1ère moitié du XIXe siècle (≈ 1865)
Gebouw met wieg gewelf en lava dak.
1940
Renovatie van stroomgebieden
Renovatie van stroomgebieden 1940 (≈ 1940)
Herbouwde betonnen vloer en bekkens.
vers 1980
Stroomextensie
Stroomextensie vers 1980 (≈ 1980)
Uitgebreide dekking tot wassen.
27 décembre 2002
Registratie MH
Registratie MH 27 décembre 2002 (≈ 2002)
Volledige bescherming van het monument.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Het washuis en de waterfontein, volledig (Box AB 243; openbaar domein, geen kadaster): inschrijving op bestelling van 27 december 2002
Oorsprong en geschiedenis
De water- en waterfontein van Cressia, gebouwd in de eerste helft van de 19e eeuw, illustreert een utilitaire architectuur typisch voor de dorpen van het Jura plateau. De structuur bestaat uit een hal bedekt met een wieg gewelf, direct overdekt door een lava dak, een lokaal vulkanisch materiaal. Deze stijl brengt hem dichter bij de Jurassische kapellen en oratorieën, die de continuïteit in regionale bouwtechnieken onthullen. Hoewel de bekkens en de grond in 1940 in beton werden herbouwd, werd het oorspronkelijke lavadak bewaard, hetgeen getuigt van de gedeeltelijke authenticiteit ervan.
In 1980 werd het deksel van de waswaterstroom uitgebreid naar het gebouw, waardoor het hydraulische systeem werd gemoderniseerd. Dit monument maakt deel uit van de eerste generatie van dorpswatervoorziening, wat een belangrijke stap betekent in de verbetering van de gezondheid en sociale omstandigheden van plattelandsgemeenschappen in de 19e eeuw. Zijn inscriptie in de historische monumenten bij decreet van 27 december 2002 onderstreept zijn erfgoedwaarde, zowel voor zijn architectuur als voor zijn historische rol in het dagelijkse leven van het dorp.
De locatie van het washuis, op weg naar het Fruithuis in Cressia (Jura), weerspiegelt de integratie in het landelijke weefsel. Het bezit van de gemeente, belichaamt nu een collectief erfgoed, hoewel de staat van behoud en toegankelijkheid (die wordt beschouwd als "passible") nodigen zorgvuldig behoud. Beschikbare bronnen, zoals Monumentum, bevestigen zijn status als representatief element van het hydraulische en architectonische erfgoed van Bourgogne-Franche-Comté.