Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Marie-Thérèse dread maakt deel uit van de Esseillon barrière, een set van vijf vestingwerken gebouwd tussen 1819 en 1834 op de gemeenten Aussois en Avrieux in Savoye. Deze forten, gefinancierd door de Franse compensatie na het Congres van Wenen van 1815, waren bedoeld om het Koninkrijk Sardinië te verdedigen tegen een mogelijke Franse invasie. Ze beschermden de toegang tot de Mont-Cenis pas, een strategisch punt richting Piemonte.

De vrees van Marie-Thérèse, gelegen aan de linkeroever van de Arc, is geïsoleerd en bereikbaar via de Diable Bridge of de departementale weg 1006. Het huisvestte huizen en artilleriewinkels. In tegenstelling tot de andere forten, werd het nooit vernietigd na de annexatie van Savoy door Frankrijk in 1860. Het is een historisch monument sinds 30 december 1991 en herbergt nu een centrum voor de interpretatie van versterkte werken.

Deze forten, ontworpen volgens Montalemberts model, beschermden elkaar door kruisvuur. Hoewel ze nooit ruzie hadden, werden ze gedeeltelijk hergebruikt tijdens de Tweede Wereldoorlog, waaronder als gevangenenkamp in 1943. Na in 1967 door het leger te zijn verlaten, begonnen vrijwillige verenigingen hun restauratie in de jaren zeventig.

De vrees van Marie-Thérèse, in de vorm van hoefijzer, is nu een toeristische en culturele plek. Het biedt tentoonstellingen en een bewakingskorps verbonden door een ondergrondse. Zijn historische rol, gekoppeld aan de verdediging van het Sardijnse koninkrijk, maakt het een unieke architectonische getuigenis van deze periode.

De Engelse schilder William Turner vertegenwoordigde deze vestingwerken in een aquarel uit 1830 die hun strategisch belang en integratie in het bergachtige landschap illustreert. Deze werken, geïnspireerd door de gravures van de tijd, tonen de forten als belangrijke elementen van het Savoyard landschap.

Externe links