Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Cohue Museum, gelegen in Vannes, Bretagne, bezet een gebouw waarvan de oorsprong dateert uit de dertiende eeuw, met grote uitbreidingen in de veertiende en vijftiende eeuw. Oorspronkelijk behoorde deze plaats, genaamd "Cohue" (een Bretonse term voor zalen), tot de hertog van Bretagne en diende zowel als markt als ruimte voor de staten Bretagne, tien keer verzameld tussen 1431 en 1703. De architectuur combineert een centrale schip, lage kant, en een grote transversale kamer op de vloer, toegevoegd in de 15e eeuw, terwijl romaanse blijft onder de huidige structuur.

De Shua werd eigendom van de stad in 1813 en werd omgevormd tot een theater, actief tot de jaren 1950. Na een periode van degradatie, werd het gebouw hersteld vanaf 1970, onthullen middeleeuwse architectonische elementen zoals torchi muren, stof ramen, en een 14e eeuwse schoorsteen. De opgravingen onthulden ook sporen van een oude trap en gesneden hoofdsteden, waarvan er één sirenes en een uil vertegenwoordigt, hergebruikt in het metselwerk.

Sinds 1982 is Cohue de thuisbasis van het Vannes Museum of Fine Arts, met gemeentelijke collecties van schilderijen en gravures en tijdelijke tentoonstellingen van hedendaagse kunst. Het gebouw, ingeschreven in de Historische Monumenten in 1929, illustreert de evolutie van het gebruik ervan: commerciële zaal, plaats van justitie (zaal van het Presidium), theater, en dan museum. De westelijke gevel, herontworpen in de 19e eeuw, en moderne trappen tonen opeenvolgende aanpassingen.

Dankzij de restauratiecampagnes konden we de oorspronkelijke indeling van de interieurvolumes vinden, met name de Raadskamer (XIVde eeuw) en de Presidiumzaal (XVde eeuw), die in 1653 werd gewijzigd door de vervanging van de halfbekleed muren door metselwerkmuren. De structuur, aanvankelijk duidelijk, werd ook overgenomen op die datum. Tijdens de revolutie diende het gebouw als burgerlijk hof, wat een overgang naar zijn moderne openbare functies markeerde.

Het museum, getiteld "Musée de France," belicht werken van kunstenaars als Olivier Debré, François Morellet of Aurélie Nemours, met behoud van de herinnering aan het historische gebruik van de plaats. De oostelijke poort, versierd met een derde punt aartsvolt en bloeiende hoofdsteden, evenals de drie binnendeuren, zijn beschermd sinds 1929. Het huidige adres, 22 rue des Halles, plaatst het gebouw in het hart van de stad, tegenover St. Peter's Cathedral.

Archeologische en tekstuele bronnen, zoals de algemene middelen van het Presidium of de opmerkingen van Dubuisson Aubenay (1636), bevestigen de complexiteit van zijn geschiedenis door commerciële, gerechtelijke en culturele functies te mengen. De restauraties van de jaren zeventig lieten toe om de structuur te stabiliseren en onthullen details zoals de Romaanse uitlopers of sporen van de middeleeuwse trap, genoemd "peron" in de achttiende eeuw.

Externe links