Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Eaucourt-sur-Somme, genoemd in 1301 onder de naam Aqua curte (de kleine rivier), werd waarschijnlijk gebouwd in de 13e eeuw op initiatief van de heren van La Ferté, in reactie op het defensieve beleid van Philippe Auguste. Zijn kapel Sainte-Marguerite, opgericht door Marguerite de Picquigny, echtgenote van Mathieu de Roye, getuigt van zijn religieuze en strategische betekenis. De site, gelegen ten westen van de Somme, diende als een sterke plek om Ponthieu te controleren, een regio betwist tijdens de honderdjarige oorlog.

In 1358, tijdens de gevangenschap van Johannes de Goede, vernietigden Abbeville's troepen het kasteel om te voorkomen dat de Navarres en de Engelsen zich daar vestigen. Kort daarna werd hij meerdere malen overgenomen: in 1420 door Simon de Boulainvilliers (kapitein van het kasteel), daarna in 1421 door de Dauphinois onder Jacques d'Harcourt, voordat hij werd verbrand door Philippe le Bon, hertog van Bourgondië. Deze gebeurtenissen illustreren haar sleutelrol in de Frans-bourguignon conflicten en de Honderdjarige Oorlog.

In de 15e eeuw werd het kasteel herbouwd in 1436 door Jean d'Eaucourt, die er woonde tot zijn plundering in 1440 door Pierre Renaud de Vignolles (de bastaardbroer van La Hire), die de Heer bevrijdde. In 1499 trouwde Isabelle d'Eaucourt met Louis d'Humières, wat een verandering van eigenaar betekende. Het kasteel werd ontmanteld na 1589, tijdens de oorlogen van de Liga tussen katholieken en protestanten, en vervolgens geleidelijk verlaten. De laatste bewezen bezetting dateert van 1779 door ridder François Vaillant.

De overblijfselen, herontdekt in de 20e eeuw, werden vanaf 1983 gerestaureerd door de vereniging A.R.Ch.E. (Association for the Restoration of the Castle of Watercourt). Sindsdien biedt de site educatieve activiteiten op middeleeuwse leven (steengrootte, leerwerk, enz.) en organiseert historische festivals, zoals het Middeleeuwse Knowhow Festival in mei. Archeologische opgravingen, uitgevoerd in 2015, onthulden een veelhoekige toren en het seigneuriale huis.

Architectureel had het kasteel een rechthoekige behuizing (40 m x 50 m) bekleed met sloten, met een entree kastanje die de rol van kerkervlucht speelde. Deze laatste, geflankeerd door twee torens en overdonderd door mâchicoulis, herbergde een ophaalbrug en een gewelfde wachtkamer. Een wachttoren voltooide het verdedigingsapparaat. De beschrijvingen van de 19e eeuw (R. Belleval, 1860) roepen een onafhankelijke vierkante kerker op, omringd door drie ronde torens die vergelijkbaar zijn met die van het Rambures kasteel, nu vermist.

Vandaag de dag is de site het hele jaar geopend voor het publiek en trekt bijna 17.000 bezoekers per jaar (2014). De voorgestelde activiteiten, zoals schoolworkshops of de "Rendez-Vous du Fleuve," georganiseerd door de departementale raad van de Somme, hebben tot doel middeleeuwse technieken en lokale geschiedenis door te geven. Het kasteel, hoewel gedeeltelijk in ruïnes, blijft een belangrijke getuigenis van de picard militaire erfgoed.

Externe links