Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château du Vivier, gelegen in Fontenay-Trésigny in Seine-et-Marne, werd gebouwd aan het einde van de 13e eeuw op grond afhankelijk van de seigneury van Tournan-en-Brie. In 1293 verkocht Johannes II van Garlande het land aan Petrus van Chambly, uitvoerder van de wil van Filippus III en kamerheer van Filippus IV van de Bel. Karel de Valois, de broer van de koning, die er rond 1308 een koninklijke residentie bouwde, kreeg al snel de eigneury. Het kasteel werd een woonplaats voor de koningen van Frankrijk, waaronder Filips IV en zijn zoon Filips V, die er belangrijke verordeningen ondertekenden in 1319 en 1320.

In 1316 gaf Paus Johannes XXII toestemming voor de oprichting van een kapel gewijd aan St.Thomas Beckett, die in 1352 tot collegiaal werd verheven tijdens het rijke huwelijk van Jeanne van Frankrijk, dochter van Johannes II de Goede, met Karel de Bad, koning van Navarra. Philip VI van Valois voegde in 1336 een kapel gewijd aan Saint Louis toe. Karel V legde in 1368 een fragment van het Ware Kruis neer, waardoor de kapel een "heilige kapel" werd, en bouwde de poorttoren, voor die van het Château de Vincennes. Het kasteel verwelkomde ook Charles VI, gedegradeerd tijdens zijn krankzinnigheid aanvallen uit 1392.

Na een geleidelijke daling werd het kasteel verlaten tijdens de Honderdjarige Oorlog en gerestaureerd in 1391. François Ik verbleef daar in 1546, maar het huis, gedelabeerd, dwong hem om bij de kanonnen te wonen. In 1694 beval Lodewijk XIV de vergadering van de heilige kapel aan die van Vincennes, en Lodewijk XV schafte het definitief af in 1734. Verkocht als nationaal eigendom in 1791 werd het pand omgezet in een boerderij, vervolgens een schuur, voordat het in 1830 werd gekocht door Jean-Baptiste-Nicolas Parquin, die een nieuw kasteel bouwde en een Engels park bouwde.

In de 20e eeuw kwam het landgoed in handen van verschillende eigenaren, waaronder de Viscount de Perthuis, die in de jaren dertig een Shetlandse kudde installeerde. In 1958 heeft een Parijse industrieel, de heer Cousin, grote restauratiewerkzaamheden verricht. De ruïnes van het kasteel en de bijbehorende verdiepingen zijn geclassificeerd als historische monumenten op 31 oktober 1996. Vandaag de dag wordt de site gebruikt als een locatie voor recepties, seminars en filmen, met behoud van de resten van haar koninklijk verleden.

Het Château du Vivier is nauw verbonden met de Kaapse geschiedenis en dient als residentie voor de Valois en de eerste Bourbons. Zijn vijver, oorspronkelijk naar hem genoemd, voedde het Louvre Castle ooit met karper. De huidige ruïnes, hoewel gedeeltelijk vervallen, getuigen van het architectonische en politieke belang, waaronder de iconische deurtoren en de sporen van de koninklijke kapellen. De site, prive, blijft een opmerkelijk voorbeeld van de evolutie van kastelen in Île-de-France, tussen koninklijke macht, verval en moderne rehabilitatie.

Externe links