Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Rousson herenhuis, gelegen in een meander van de Sarthe 1 km van Parcé-sur-Sarthe, bestaat uit een huis lichaam geflankeerd door een veelhoekige toren en een hoek toren, aangevuld met schuren en een molen (de Monnerie). Defensieve elementen zoals een entree-beschermende brace en overblijfselen (broodoven, kapel, dovecote) getuigen van het historische belang. Een fontein gevoed door bronnen stroomt via een stroom naar de Sarthe. Dendrachronologische analyses dateren uit de bouw tussen 1482 en 1493.

De eerste vermelding van Rousson dateert uit 1170 in de cartulare de la Couture. Het landgoed komt in handen van adellijke families: de Rousson (XIVe eeuw), de Champagne (1433), vervolgens de Grasmesnil (1510), voordat ze gehecht zijn aan de seigneurie van Pescheseul. In de 17e eeuw behoort het tot de Levis-Mirepoix, vervolgens de Barin de la Galissonnière (1762) en de Savonnière (XVIIIe). Het werd in 1794 verkocht aan Hardouin Pigalle. In de 19e eeuw werd General Lamiraux eigenaar, voordat hij in de 20e eeuw werd overgenomen door de graaf van Broc, en de overdracht ervan aan de huidige eigenaren in 1980.

Het herenhuis is sinds 30 mei 1984 gedeeltelijk opgenomen als historisch monument en beschermt zijn gevels, daken, schoorstenen en torens. Geobiologisch onderzoek toonde een ontbrekende behuizing, een pool en landbouwstructuren (grot, dovecote), die zijn centrale rol in de lokale seigneuriale organisatie illustreren. De architectuur combineert residentiële, defensieve en economische functies, typisch voor de landhuizen van de late Middeleeuwen in Anjou.

Externe links