Eerste MH-ranking 1846 (≈ 1846)
Bescherming van historische monumenten.
3e quart XIXe siècle
Herstel of wijziging
Herstel of wijziging 3e quart XIXe siècle (≈ 1962)
Tijdens deze periode gedocumenteerd werk.
23 août 1990
Tweede rang MH
Tweede rang MH 23 août 1990 (≈ 1990)
Bevel bevestigende bescherming.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Sint Petruskerk (Cd. C 775): bij beschikking van 23 augustus 1990
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
Bronnen zijn niet te identificeren.
Oorsprong en geschiedenis
Saint-Pierre de Vassincourt is een katholiek gebouw in de gemeente Vassincourt in het departement Maas in de regio Grand Est. De oorsprong dateert uit de 12e eeuw, met belangrijke bouw- of modificatiefasen in het 4e kwartaal van de 15e eeuw, het 1e kwartaal van de 16e eeuw en het 3e kwartaal van de 19e eeuw. Dit monument illustreert verschillende architectonische periodes, waarbij Romaanse, Gotische en latere restauratiestijlen worden gemengd.
De kerk werd geclassificeerd als een historisch monument in 1846, een weerspiegeling van de vroege erfgoed betekenis. Een tweede rangschikking, die in 1990 bij decreet van 23 augustus plaatsvond, bevestigde haar bescherming, die het gehele gebouw bestrijkt (kadastre C 775). Vandaag is het eigendom van de gemeente Vassincourt, en de staat van instandhouding wordt gevolgd door de erfgoeddiensten, zoals blijkt uit de referenties in de bases Mérimée en Clochers de France.
De locatie van de kerk op 13 Rue du Moutier is gedocumenteerd met een nauwkeurigheid die als eerlijk wordt beschouwd (niveau 5/10). Dit soort gebouwen speelden historisch gezien een centrale rol in het gemeenschapsleven van Vassincourt, dat diende als een plaats van eredienst, vergadering en soms toevlucht. In de Maas waren, net als in andere landelijke gebieden, middeleeuwse kerken vaak belangrijke sociale en spirituele bezienswaardigheden, die de feodale en religieuze organisatie van de tijd weerspiegelen.
Beschikbare bronnen, waaronder Wikipedia en Monument, benadrukken de status van historisch monument en de integratie ervan in het christelijke architectonische erfgoed van Lotharingen. Het ontbreken van details over specifieke figuren of gebeurtenissen in verband met de kerk in de bronteksten beperkt de kennis van de lokale geschiedenis, maar de vroege rangschikking suggereert een architectonische of historische waarde die wordt erkend uit de 19e eeuw.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen