Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame de Brécy, ook bekend als de kerk van Sainte-Anne de Brécy, dateert uit de 13e en 14e eeuw en is gelegen in Saint-Gabriel-Brécy, Calvados. Privé-eigendom sinds de Franse Revolutie, het wordt niet langer gebruikt voor religieuze kantoren. De geschiedenis is nauw verbonden met die van het kasteel van Brécy, waarvan het is gehecht. Jacques Le Bas, bouwer van het kasteelportaal, heeft een deur gebouwd voor directe toegang tot de kerk. Van 1662 tot 1717 was de laatste parochiepriester van Brécy van 1751 tot de sluiting van de registers in 1792.

Na de Revolutie werd de kerk een annex van Saint-Gabriel door de concordat van 1802. Het werd in 1811 leeggemaakt van zijn meubels en viel geleidelijk in ruïnes: het dak van de toren stortte in 1886, gevolgd door dat van het schip een paar jaar later. Ondanks een classificatie als historische monumenten in 1929, werd het beschouwd als "geen interesse en weinig oud" door A. de Caumont. Actrice Rachel Boyer, eigenaar van het kasteel sinds 1912 ondernam reparaties, waaronder het dak, en maakte de struiken schoon die in de muren geïnfiltreerd werden.

In 1955 kochten Jacques de Lacretelle en zijn vrouw het pand en zagen de ontbinding van het gebouw. Restauratiewerken worden uitgevoerd door de academicus en vervolgens door Didier Wirth, eigenaar sinds 1992. De kerk, gericht op het noordoosten, beschikt over een architectuur gekenmerkt door uitlopers, een stenen veranda met drie gebroken boogopeningen, en een schip verlicht door full-fine ramen. Het huisvest opmerkelijke graven, waaronder die van Simon-Pierre Le Vaillant, heer van Brécy, en die van de Lacretelle.

Het koor, bestaande uit drie spanten, is versierd met full-angle ramen en een kluis ondersteund door dwarsdoorsneden van kernkoppen. De toren, geflankeerd door een trap torentje, herbergt een huis van klokken verlicht door gebroken boog ramen. Ondanks het verdwijnen van sommige elementen zoals de panelen en het altaar met rompzuilen, blijft de kerk een architectonisch en historisch getuigenis van de regio, bewaard dankzij opeenvolgende restauraties.

Externe links