Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Aynac, gelegen in de Lot in Occitanie, heeft zijn oorsprong in de Middeleeuwen in de vorm van een zeer bescheiden, volgens mondelinge traditie. Aan het begin van de 16e eeuw bouwde Jacquette de Ginouilhac, echtgenote van Annet de Turenne van Aynac (grootkleinzoon bastaard van Raimond de Turenne), het huidige gebouw. De Renaissance stijl vervangt geleidelijk de defensieve elementen (duiven, ophaalbrug) met weelderige interieurdecoraties en torens met koepels "tot de keizerlijke" in de 16e en 17e eeuw. Het kasteel werd verlaten in de 18e eeuw, vervolgens geplunderd tijdens de revolutie, het verliezen van zijn archieven en oranjerie.

In de 19e eeuw beleefde het kasteel een renaissance dankzij Elizabeth de Wagram, echtgenote van Stephen-Guy de Turenne van Aynac in 1875. Gepassioneerd over de plaats, ondernam ze belangrijke restauraties, waaronder de toevoeging van een bas-reliëf gesneden door Gustave Deloye bij de ingang van de kerker. In 1934 ontdekten arbeiders grote menselijke botten onder een millennia oud park, dat een lokale legende voedde die Aynac koppelde aan de bijbelse reus Anaq. Het kasteel veranderde meerdere keren van hand voordat het werd gekocht door de gemeente in 1973, vervolgens verkocht in 2015 aan Laurent Battut, een automobilist.

Architectureel gezien bestaat het kasteel uit een kerker van zes verdiepingen omlijst door twee huizen, allemaal asymmetrisch, wat een constructie op een primitief gebouw suggereert. Vier gecrenellateerde ronde torens, versierd met koepels, en een lauze dak kenmerken zijn uiterlijk. Binnen, twee woonkamers op de eerste verdieping beschilderd Franse plafonds (antieke godheden, landschappen, bijbelse scènes) en 17e eeuw gesneden schoorstenen, waaronder een steen ingelegd met marmer versierd met sirenes en zeemonsters. Het mysterie van de initialen "DFC" gegraveerd op de muren (gedeeltelijk toegeschreven aan Flotard de Turenne en zijn vrouw Claude) voegt zijn historische charme toe.

Het landgoed strekt zich uit over een park van acht hectare, overblijfsel van een klassieke tuin waarvan de oranjerie werd vernietigd tijdens de revolutie. Een ondergrondse doorgang, nu geblokkeerd, zou ooit het kasteel verbinden met de dorpskerk, gelegen op 300 meter afstand. Sinds de overname door Laurent Battut, heeft het kasteel gehouden auto evenementen zoals Rallye Castine en het Aynac Motor Festival, terwijl het behoud van zijn status als een beschermd historisch monument sinds 1988.

De seigneury van Aynac, gehouden vanaf de 14e eeuw door de familie van Lavergne, doorgegeven aan de Turenne d'Aynac via Hector de Turenne (natuurlijke zoon van de burggraaf Raymond VIII de Beaufort) in 1399. De lijn, waaronder figuren als Galiot de Genouillac (grote artilleriemeester van François I), markeert de geschiedenis van het kasteel tot Louise de Turenne, de laatste afstammeling die vóór de verkoop in 1937 leefde. De ontbrekende archieven, verbrand tijdens de revolutie, laten onzekerheden over bepaalde periodes, waaronder de middeleeuwse oorsprong.

Externe links