Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Ébons Kerk in Sarrancolin, ook bekend als Saint-Pierre-Saint-Ébons Kerk, is een katholiek religieus gebouw uit de 11e eeuw, met een grote wederopbouw in de 12e eeuw. Gelegen in de Hautes-Pyrénées, aan de rand van de departementale weg D929, volgt het een Grieks kruisplan typisch voor de romaanse architectuur. De vierkante klokkentoren, 35 meter hoog, wordt overdekt door een pijl in leisteen geflankeerd door vier klokkentorens, terwijl het koor, versierd in de 15e eeuw, wordt gesloten door een smeedijzeren poort van de 16e eeuw. Het monument bewaart uitzonderlijke meubels, zoals Renaissance kraampjes, zeventiende-eeuwse retables, en vooral een 13e-eeuwse sjaal in goud koper en mulch emaille, met de relikwieën van Saint Ebons, bisschop van Barbastro (Spanje) die stierf in 1104 en begraven in het Benedictijnse klooster.

De fundering van de met de kerk verbonden priorij dateert uit de 11e eeuw, maar de kloostergebouwen werden omstreeks 1570 door brand vernietigd. Het gebouw zelf werd geclassificeerd als historische monumenten op 10 februari 1903, terwijl een geminieerde archief uit de voormalige capitulaire hal werd ingeschreven op 27 januari 1928. De klokkentoren, bestaande uit drie gewelfde verdiepingen in een wieg, presenteert een complexe architectonische decoratie: zijn laatste niveau gemineuze baaien zijn versierd met colonnes en concentrische aartsvolts, reflecterend zuid Romaanse kunst. Het schip, het koor en de armen van de transept zijn gewelfd in een ogival wieg, en de apse neemt een cul-de-four kluis.

De priorij, nu in ruïnes, uitgebreid ten zuiden van de kerk, met overblijfselen van de capitulaire hal nog zichtbaar. De sjaal van de heilige Ebons, het middelpunt van het erfgoed van de kerk, illustreert het belang van relikwieën in de middeleeuwen. Dit monument, eigendom van de gemeente, getuigt van zowel de kloostergeschiedenis van het gebied als de architectonische evolutie tussen de 11e en 17e eeuw, waarbij Romaanse, Gotische en Renaissance invloeden worden gemengd. Het meubilair, dat als opmerkelijk wordt beschouwd, maakt het tot een belangrijke plaats van het religieuze erfgoed van de Hautes-Pyrénées.

Externe links