Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het château de Montbrun, gelegen in het departement Lot, behoorde oorspronkelijk tot de familie Gourdon alvorens in 1223 te worden afgestaan aan Déodat de Barasc, seigneur van Béduer. Toen hij in 1231 overleed, werd het fief doorgegeven aan zijn zoon Déodat II, waarna hij verdeeld raakte onder zijn erfgenamen, waaronder de Arpajon en de Cardaillacs. In 1315 en 1317, uitwisselingen met de koning van Frankrijk stond hem toe om aandelen van het kasteel te verwerven, voordat het uiteindelijk werd herenigd door de familie Cardaillac-Brengues in het midden van de 14e eeuw.

Tijdens de Honderdjarige Oorlog werd het kasteel in 1362 ingenomen door roadmens in dienst van de Engelsen en in 1396 door de graaf van Armagnac vrijgegeven. Gesloopt door een brand in 1578 tijdens de Religieoorlogen, werd het uit zijn ruïnes gehaald alvorens in 1616 verkocht te worden aan Jacques de Laurency. De laatste en zijn nakomelingen, waaronder Jean Louis de Laurency, transformeerden de seigneury in een markiesat in 1681 en bouwden de site met een terras met uitzicht op de Lot Valley.

Bij de Revolutie werd het kasteel als nationaal eigendom in beslag genomen en verkocht in 1798. Verworven door de familie Jammes, bleef hij tot 1965 in hun handen zonder belangrijk onderhoud. In 1984 werd een historisch monument geregisseerd, nu getuige van een turbulente geschiedenis, gekenmerkt door veranderingen in eigenaren, gewapende conflicten en architectonische transformaties in verband met haar strategische rol in Quercy.

Historische bronnen noemen ook belangrijke huwelijkse allianties, zoals die van Isabelle de Montal met Marques II de Cardaillac-Brengues in 1342, waardoor deze familie de hele seigneurie kon herenigen. De archieven benadrukken ook de rol van lokale heren in de godsdienstoorlogen, met figuren als Marguerite de Cardaillac-Brengues, erfgename van het landgoed in de 16e eeuw.

Het kasteel, verlaten door de familie van La Prune ten behoeve van hun verblijf in Salvagnac-Cajarc, valt in onbruik voor zijn erfgoedbescherming. De architectuur weerspiegelt opeenvolgende ontwikkelingen, waaronder het zuidelijke terras dat door de Laurency is gecreëerd en biedt een perspectief op het Saut de la Mounine circus. De bibliografische referenties verwijzen naar lokale boeken en middeleeuwse nummers ter ondersteuning van de geschiedenis.

Externe links