Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Faculteit der Geneeskunde van Montpellier, opgericht in 1220 door kardinaal Conrad van Urach onder pauselijk gezag, is de oudste medische universiteit die nog in bedrijf is. Zijn oorsprong stamt uit een edict van 1181 van de Heer Guilhem VIII, die toestemming geeft voor het gratis onderwijs in de geneeskunde, die Joodse, Arabische en christelijke geleerden trekt naar een stad tussen Spanje en Italië. Deze culturele uitwisselingen, die door de haven van Lattes en de commerciële privileges met de moslimwereld werden bevorderd, maakten Montpellier tot een belangrijk medisch centrum in het middeleeuwse Europa.

In 1220 formaliseerde de pauselijke bubbel het universele medicorum en leidde een leer tot dan informeel en gedereguleerd. Dit wettelijk kader, geïnspireerd door de strijd tegen de ketterij van Katharen, verhoogt de geneeskunde tot de rang van universiteitswetenschap, een revolutie voor de Kerk. In de statuten van 1220 worden de rechten van leerkrachten en studenten gedefinieerd, terwijl het ontbreken van speciale gebouwen ertoe leidt dat klassen worden gehouden in particuliere woningen of kerken, zoals Saint-Firmin. Het onderwijs combineert theorie (lezen van oude teksten) en klinische praktijk aan het bed van de zieken, een methode geërfd van de Arabisch-Perzische traditie.

De veertiende eeuw markeerde een keerpunt met de bouw van de eerste universiteitsgebouwen onder paus Urbanus V: het College van Twaalf Artsen (1369) en het College-Monastery Saint-Benoît-Saint-Germain (1367), de toekomstige zetel van de faculteit. Dit Benedictijnse klooster, in 1536 omgevormd tot bisschop, werd het historische gebouw van de faculteit in 1795 na zijn revolutionaire confiscatie. Zijn amfitheater van de anatomie (1806), zijn 18e-eeuwse salons en zijn encyclopedische bibliotheek (1804) getuigen van zijn prestige.

De Renaissance wijdt Montpellier als een Europees baken van geneeskunde, met figuren als Rabelais (gestudeerd in 1537) of Rondelet, pionier van anatomie en plantkunde. De Jardin des Plantes (1593), de eerste van Frankrijk, en het amfitheater van de anatomie (1556) symboliseren deze innovatie. De Religieoorlogen en de Revolutie (sluiting van universiteiten in 1792) stopten haar activiteiten niet: de in 1794 opgerichte gezondheidsschool bestendigt het onderwijs in de ondergrondse, voordat ze in 1808 keizerlijke faculteit werd.

In de 19e eeuw verrijkte de faculteit een anatomiemuseum (1851), een museum voor beeldende kunst (Atger Museum, 1813) en een bibliotheek van 100.000 boeken, waaronder middeleeuwse manuscripten. Vrouwen hadden toegang tot het in 1878 (Agnès McLaren), terwijl belangrijke ontdekkingen, zoals bloedtransfusies (Émile Jeanbrau, 1914) werden geboren. In 2004 werd een historisch monument gebouwd, in het gebouw bevinden zich nog steeds scripties en erfgoedcollecties, terwijl het zich uitstrekt tot een moderne campus (2017).

Externe links