Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Château de Montfrin dans le Gard

Patrimoine classé
Patrimoine défensif
Demeure seigneuriale
Château fort
Gard

Château de Montfrin

    Le Bourg
    30490 Montfrin
Château de Montfrin
Château de Montfrin
Château de Montfrin
Château de Montfrin
Château de Montfrin
Château de Montfrin
Château de Montfrin
Château de Montfrin
Crédit photo : Ingrando - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1200
1300
1400
1700
1800
1900
2000
XIIe siècle
Middeleeuwse oorsprong
XIIIe siècle
Verdedigingsextensies
XVIIe siècle
Traditionele transformatie
1853
Grote restauratie
1925
Verwerving door Servan-Schreiber
1942-1944
Luftwaffe hoofdkwartier
1985
Historisch monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kasteel, terrassen en tuinen, met uitzondering van delen die zijn ingedeeld: inschrijving op volgorde van 14 augustus 1956; voor- en daken van het kasteel; trappenhuis; lounge en gewelfde kapel (zuidvleugel); gevels en daken van de gemeenten; terrassen en bevolen tuin; keukenkluis (Noordoostelijke vleugel) (Zaak AI 12, 14): indeling bij decreet van 12 november 1985

Kerncijfers

Jules Hardouin-Mansard - Architect Toeschrijving van tuinen en klassieke voorzieningen.
Saint-Louis - Koning van Frankrijk Historisch verblijf in het kasteel.
Louis XIV - Koning van Frankrijk Vertegenwoordigd in de grote trapschilderingen.
Johannes Fink - Generaal van de Luftwaffe Commandant van het hoofdkwartier van 1942 tot februari 1944.
Hans Korte - Generaal van de Luftwaffe Opvolger van Fink tot augustus 1944.
Robert Servan-Schreiber - Eigenaar (1925) Ontvanger van het kasteel, vader van Marie-Claire Mendès France.
Jean-Claude Servan-Schreiber - Militair Vrijer van het dorp in 1944 met de 5e RCA.

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Montfrin, gelegen in het departement Gard in de regio Occitanie, vindt zijn oorsprong in de 12e eeuw met een eerste verdedigingsstructuur, waarschijnlijk een Romeinse toren of een primitief kasteel. De resten van de dertiende eeuw, zoals de binnenplaats van de stortbak en delen van de wallen, getuigen van haar middeleeuwse strategische rol. Het monument werd grondig herontworpen in de 17e en 18e eeuw, het aannemen van een symmetrisch plan met gebouwen georganiseerd rond een binnenplaats van eer, typisch voor de aristocratische huizen van de tijd. De tuinen, toegeschreven aan Jules Hardouin-Mansard, emblematische architect van het Franse classicisme, onderstrepen het belang van de site onder de Ancien Régime.

In de 19e eeuw werd het gebouw gedeeltelijk gemoderniseerd met behoud van historische elementen zoals de grote trap versierd met trompe-l'oeil schilderijen die Lodewijk XIV en zijn Marshals vertegenwoordigden. Het kasteel was ook het toneel van belangrijke gebeurtenissen: het verwelkomde figuren als Saint Francis d'Assisi, Saint-Louis, Louis XIII, Richelieu en Lodewijk XIV, die zijn status als een plaats van macht en vertegenwoordiging bevestigden. Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende hij als hoofdkwartier in de Luftwaffe, achtereenvolgens onderdak bieden aan generaals Johannes Fink en Hans Korte, waarna hij in 1944 door Franse troepen werd vrijgelaten.

Het kasteel werd in 1925 verworven door Robert Servan-Schreiber en werd vervolgens doorgegeven aan zijn nakomelingen en behoudt sporen van zijn militaire bezetting, zoals de eetzaal aan de Lodewijk XVI muren en de muurfontein. Vandaag de dag blijft het een symbool van het lokale erfgoed, het mengen van de middeleeuwse geschiedenis, klassieke architectuur en hedendaagse herinnering, terwijl wordt geassocieerd met de productie van olijfolie onder de naam Château de Montfrin.

De gemeente Montfrin, geclassificeerd als een plattelandsgebied, trekt een deel van haar identiteit uit dit monument geclassificeerd in 1985, aangevuld met andere beschermde gebouwen zoals de kerk van Notre-Dame-de-Malpas (XII eeuw) of het hotel van Calvières. Het kasteel maakt dus deel uit van een groter historisch landschap, gekenmerkt door de Tempeliers aanwezigheid (vermeld in 2003) en een unieke geologie, gevormd door miljoenen jaren van sedimentatie en erosie, tussen Rhône en Gardon.

Het gebied, dat open staat voor het bezoek, illustreert ook de hedendaagse uitdagingen van het behoud, in een gebied dat is blootgesteld aan natuurlijke gevaren (vloeden, ontwatering van klei) en rijk is aan een opmerkelijk milieuerfgoed, zoals de Costières de Nîmes of het Natura 2000-gebied van de Nîmes Costières.

Externe links