Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De wallen van Montverdun, gebouwd aan het einde van de 12e eeuw, omringden een priorij op basis van een vulkanische heuvel. De behuizing, oorspronkelijk gemaakt van steen, kan aarde fortificaties vervangen en wordt vergroot tot de 14e eeuw. Het bestaat uit zes torens en een zuidelijke poort in de 18e eeuw vervangen door een westelijke ingang. Conventuele gebouwen, georganiseerd rond een binnenplaats, en de versterkte kerk dateren voornamelijk uit de 12e en 15e eeuw. De site maakt gebruik van lokale basaltbalgen en enkele granieten elementen.

Volgens de legende werd de priorij in de achtste eeuw gesticht door Saint Porchaire, Abbé de Lérins, voordat hij in 970 werd verbonden aan de abdij van Savigny. De Benedictijnen, dan de kanunniken van Sint Augustinus, bezetten de plaats voordat de priorij in 1233 werd afgestaan aan de Chaise-Dieu. De graaf van Forez oefent daar seigneuriële rechten uit. Na een daling in de 16e-17e eeuw, werd de site een school voor priesters in de 18e eeuw, toen een gemeenschappelijke nederzetting in de 19e eeuw. Sinds 1968 heeft een vereniging de site hersteld en gewaardeerd.

De kerk, de kloostergebouwen en de wallen, gebouwd in basalt en graniet, zijn geclassificeerd als historische monumenten in 1981. Het klooster, eenmaal centraal, is verdwenen. De site, eigendom van de gemeente Montverdun (Loire), combineert middeleeuws, religieus en architectonisch erfgoed, met sporen van bezetting daterend uit het Neolithicum. Holle tegels daken en granieten funderingen weerspiegelen lokale technieken.

In de 20e eeuw werden sommige gebouwen verwoest, maar de gemeenschappelijke school bleef daar. Sinds 1968 is de Association des amis du Pic bezig met het herstel van dit emblematische erfgoed van de regio Auvergne-Rhône-Alpes. De site, toegankelijk voor het publiek, biedt een panorama van de monastieke en militaire geschiedenis van de Loire.

Externe links