Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Centre Pompidou-Metz (CPM) is een openbare culturele samenwerkingsinstelling opgericht door de wens om het Centre Pompidou in Parijs te decentraliseren. Gelegen in Metz, tussen het Parc de la Seille en het treinstation, maakt het deel uit van het project van urbanisatie van het district l'Amphitheatre, voorheen bezet door spoorwegafval. Op 12 mei 2010 inhuldigd na een eerste steen gelegd in 2006 door Claude Pompidou, symboliseert het een grensoverschrijdende culturele dynamiek, dicht bij Duitsland, Luxemburg en België. De architectuur, geïnspireerd door een traditionele Chinese hoed, is het resultaat van een samenwerking tussen Shigeru Ban, Jean de Gastines en Philip Gumuchdjian, met een innovatief houten frame en een glasvezel dak bedekt met teflon.

Het totale budget van het project bedroeg 69,33 miljoen EUR in 2009, voornamelijk gefinancierd door Metz Métropole (43,33 miljoen EUR), de staat, de Europese Unie, de regio Lotharingen en het departement Moselle. Het gebouw, ontworpen door Demathieu & Bard, bestaat uit drie tentoonstellingsgalerijen (5.020 m2), een schip van 1200 m2, een auditorium en een creatieve studio. De structuur combineert gewapend beton, een 77 m metalen toren (referentie naar 1977, opening van het Centre Pompidou Parijs) en een houten frame interlaced, ontworpen als een zeshoekige net. Ondanks technische uitdagingen, zoals daktranen in 2010 en 2013, is het centrum uitgegroeid tot een belangrijk cultureel centrum, dat in het eerste jaar meer dan 500.000 bezoekers trok.

De CPM maakt deel uit van een democratisering van moderne en hedendaagse kunst, met een inaugurele tentoonstelling getiteld "Chefs-d'œuvre?" met 800 werken uit de Parijse collecties. Het programma omvat tijdelijke tentoonstellingen (4-6 per jaar), internationale coproducties en evenementen zoals "Constellation" (2009), die de opening ervan in de gaten houden. Het centrum belichtte ook kunstenaars als Marc Chagall, met een tentoonstelling gewijd aan haar glas-in-lood ramen in 2020-2021. De impact ervan gaat verder dan het culturele kader: het heeft de lokale economie gestimuleerd, bedrijven zoals East Works aangetrokken voor toegangsbruggen, en onthulde Romeinse archeologische overblijfselen tijdens opgravingen van de ondergrondse parkeerplaats.

De architectuur van de CPM wordt gekenmerkt door een sterke symboliek, zoals de zeshoek weerspiegeld in het frame en door galerijen 80 m lang. Het panoramisch uitzicht vanaf de galeries (7 m, 14 m en 21 m hoog) biedt uitzicht op de kathedraal van Metz, het Keizerlijke Kwartier en het park van Seille. Het dak, ontworpen om zelfreinigend te zijn, heeft echter weergerelateerde problemen ondervonden, waarvoor interventie nodig was. Het project werd geleid door politieke figuren als Jean-Jacques Aillagon en Jean-Marie Rausch, met de ambitie om Metz te positioneren als een Europees cultureel kruispunt, zoals Guggenheim in Bilbao.

De CPM werd beheerd door achtereenvolgende voorzitters: Laurent Le Bon (2010-2014), Emma Lavigne (2014-2019) en Chiara Parisi (sinds 2019). Het centrum organiseert verschillende thematische tentoonstellingen, zoals "Aerodream" (2021) over opblaasbare structuren of "Mimesis" (2022) over ontwerp en natuur. Het succes ervan hangt af van ambitieuze programmering, iconische architectuur en strategische ligging in het hart van de grotere regio, waardoor de grensoverschrijdende handel wordt versterkt. Het "Project House" (2006-2009), ontworpen als informatie- en bemiddelingsruimte, bereidde het publiek voor op deze opening en verwelkomde meer dan 100.000 bezoekers voordat de bouwplaats gesloten werd.

Externe links