Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kloven van Kakuetta zijn een natuurlijke canyon gelegen in de Baskische Pyreneeën, in de gemeente Sainte-Engrâce (Appartement van de Pyrénées-Atlantiques, Nouvelle-Aquitaine regio). Bijna vier kilometer lang, werden ze gebouwd over 1,5 km om hun bezoek te vergemakkelijken, eenmalig tijdens laagwaterperiodes, tussen juli en september. Hun diepte varieert van 30 tot 350 meter, met smalle doorgangen zoals de Grand Étroit, waar de muren slechts een paar meter van elkaar liggen. Een waterval van 20 meter en een grot markeren het einde van de toegankelijke route.

De site is de thuisbasis van een rijk ecosysteem waar mossen, korstmossen en varens groeien, waardoor een nabij tropisch microklimaat ontstaat. De hoofdstroom van de kloven wordt gevoed door verschillende zijrivieren, waaronder de Achourako erreka en de Altagnetako erreka. Deze geologische en hydrologische kenmerken maken het een unieke plek in de Pyreneeën, waarbij verticale landschappen en opmerkelijke biodiversiteit worden gecombineerd.

De wetenschappelijke exploratie van de kloven begon in 1906 met Édouard-Alfred Martel, pionier van de speleologie, die de eerste was die ze systematisch bestudeerde. Sinds augustus 2020 is de site echter na een dodelijk ongeval voor het publiek gesloten. Deze sluiting beëindigde het seizoensgebonden toeristenverkeer, dat voorheen beperkt was tot zomermaanden als gevolg van de toegangsvoorwaarden.

De kloven van Kakuetta maken deel uit van een gebied dat wordt gekenmerkt door de pastorale en berggeschiedenis van Haute-Soule, een Baskische provincie waar steile landschappen lange vormen van lokale levensstijl hebben. Hun ontwikkeling voor het toerisme in de 20e eeuw weerspiegelt de wens om dit uitzonderlijke natuurlijke erfgoed te waarderen, maar benadrukt tegelijkertijd de uitdagingen van het behoud ervan in het licht van geologische risico's.

Externe links