Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van La Beloterie, ook bekend als Labeloterie of Lablotterie, is een monument gelegen in Noailhac, in de Tarn (Occitanie). De site toont een oude bezetting, bevestigd uit de 9e eeuw: in 1881 werd er een Karolingische graf ontdekt, met daarin een denier van koning Eudes (888-889) geslagen in Toulouse. Deze vestige suggereert een vroege menselijke aanwezigheid, waarschijnlijk gekoppeld aan een defensieve of seigneuriële functie.

Gebouwd in de 16e eeuw door de familie Darrazat (of uit Arrazat), diende het gebouw eerst als jachtrelais voordat het hun belangrijkste woonplaats werd. Aan het begin van de zeventiende eeuw, tijdens de godsdienstoorlogen, verbleef Hendrik II van Bourbon-Condé daar kort tijdens het beleg van Brassac, gehouden door protestanten. Deze context illustreert haar strategische rol in de religieuze conflicten van die tijd.

In 1686, François Darasat, heer van de plaats, werd vermeld in de gerechtelijke archieven. In 1695 kwam het kasteel door een alliantie met Joseph Barbara, die met Marie Darrazat trouwde en de Barbara lijn van Labelotterie stichtte. De familie behoudt het gebouw tot aan de 20e eeuw en hervormt het in de 19e eeuw om het zijn huidige verschijning te geven: twee lichamen van driehoekige pedimenten, die een centraal gebouw met dorische peristijl omlijsten.

De architectuur, nuchter en geïnspireerd door de modellen van Jean-Pierre Laffon, omvat bijgebouwen ingericht met graniet. Het domein weerspiegelt dus de evolutie van aristocratische smaken, tussen seigneuriële functionaliteit en klassieke esthetiek. De ontdekking van het Karolingische graf en de transformaties van de 19e en 20e eeuw maken het tot een multi-saculair getuige van de lokale geschiedenis.

Externe links