Eerste bouw XVIe siècle (≈ 1650)
Manor met ingebouwde veelhoekige traptoren.
XVIIIe et XIXe siècles
Belangrijke wijzigingen
Belangrijke wijzigingen XVIIIe et XIXe siècles (≈ 1865)
Logis en afhankelijkheden getransformeerd, park gecreëerd.
27 février 2006
Registratie Historisch Monument
Registratie Historisch Monument 27 février 2006 (≈ 2006)
Totale bescherming van het landgoed en de tuinen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Het huis, de bijgebouwen, de twee tuinen, het park, de omheinde muren en de oude baai die het landgoed vormen, in totaal (cf. D 96: huisvesting, afhankelijkheden; 94, 95, 97: tuinen en omheiningsmuren; 93, 98: park; 92: bief): inschrijving bij beschikking van 27 februari 2006
Oorsprong en geschiedenis
Het landgoed Meyracq, gelegen in Pontacq in de Pyrénées-Atlantiques, is een herenhuis uit de 16e eeuw. De oorspronkelijke structuur, gekenmerkt door een veelhoekige traptoren, werd grondig veranderd in de 18e en 19e eeuw. Deze veranderingen hebben het huidige aspect van het huis gevormd, met behoud van enkele originele architectonische elementen.
Het landgoed draait om een vierkante binnenplaats, omlijst door het herenhuis en zijn bijgebouwen. In het oosten, een slab (afgeleid kanaal) beperkt een ruimte waar een ommuurde moestuin en een aangelegd park, gebouwd rond het midden van de 19e eeuw, verspreid. In het noorden strekt een gesloten tuin, waarschijnlijk de oude moestuin, het huis uit. Deze ontwikkelingen weerspiegelen de evolutie van esthetische toepassingen en smaken door de eeuwen heen.
Het landgoed Meyracq werd op 27 februari 2006 opgenomen in de inventaris van historische monumenten. Deze bescherming dekt de gehele site, inclusief het huis, bijgebouwen, de twee tuinen, het park, de omheining muren en de oude baai. Het officiële adres, 31 chemin de Meyraccq, bevestigt zijn verankering op het grondgebied van Pontacq, in de voormalige regio Aquitaine (nu New Aquitaine).
Beschikbare bronnen, waaronder de basis van Merimée en Monumentum, benadrukken de erfgoedwaarde van het landgoed, zowel voor de architectuur als de ruimtelijke organisatie. De locatie, aangeduid als "a priori bevredigend" (niveau 7/10), maakt het mogelijk de locatie nauwkeurig te identificeren, hoewel sommige geografische gegevens bij benadering kunnen zijn.
Er wordt geen informatie verstrekt over het openen voor het publiek, het huren van kamers of diensten zoals kamers. De gegevens richten zich op historische en architectonische aspecten, om nog maar te zwijgen van evenementen, eigenaren of personages gerelateerd aan het domein.
Het landgoed illustreert aldus de evolutie van seigneuriale en vervolgens burgerlijke woningen in Béarn, die zich verplaatsen van een defensieve of agrarische functie naar een meer residentiële en aangelegde rol, typisch voor de transformaties waargenomen tussen de zestiende en negentiende eeuw in deze regio.
