Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame de Rioux, gebouwd in de tweede helft van de 12e eeuw (circa 1160), is geïnspireerd door de kerk van Saint Eutrope de Saintes, gewijd in 1096. Gebouwd op de fundamenten van een vroeger heiligdom waarvan de sporen in het belangrijkste hart blijven, illustreert het de Saintongese Romaanse stijl met zijn zevenzijdige apse en versierde gevel. Het schip, de westelijke poort en de apse dateren uit deze periode, terwijl de zuidelijke zijkapel, met zijn poort, in dezelfde halve eeuw wordt toegevoegd. Oorspronkelijk overwon een klokkentoren de vierde overspanning van het schip, zoals blijkt uit de kolommen aan de pilasters die nog zichtbaar zijn.

In de 15de en 16de eeuw onderging de kerk grote veranderingen: de noordelijke zijkapellen (voormalige seigneuriale kapellen) en de noordelijke buitenste poort werden aan het einde van de 15de eeuw gebouwd door de baron van Rioux. De westelijke gevel wordt doorboord door een oculus en overdekt door een vierkante klokkentoren met de grondramen, terwijl een klok van 1583 werd vervangen in 1867. Het schip, oorspronkelijk carpented, werd gewelfd in een lage wieg in 1860. Het meubilair omvat een 16e-eeuwse gesneden groep die het Mystieke Huwelijk van Saint Catherine vertegenwoordigt, waarschijnlijk in opdracht van François de Beaumont om zijn vereniging met Catherine de Souza-Bragance te vieren.

De kerk onderscheidt zich door haar uitzonderlijke sculpturale decoratie, vooral op de westerse gevel en bed. De gevel, uit het derde kwartaal van de 12e eeuw, presenteert een vier-delige portal versierd met geometrische en vegetarische motieven, aangevuld met een figuratieve patroonarchatuur die de hoofdzonden oproept. Het bed, met zeven panelen gescheiden door "telescopische" kolommen, ontvouwt een complexe stereotomische inrichting (zigzags, schubben, daguerites) en een archeologie superieur aan atypische modellen, mengen monsterlijke voorstellingen en "vredevolle" menselijke hoofden, misschien zelfportretten van beeldhouwers. Deze elementen illustreren de climax van de 12e eeuwse Aquitaine school.

De kerk heeft sinds 22 mei 1903 een historisch monument gebouwd, en herbergt ook sporen van snelle tekens (XIIIe XIVe eeuw), waaronder canoniale wijzerplaten en graffiti van een ruiter, evenals een gerenoveerde ossuarium in de 16e eeuw, ontdekt in 1939 onder de zuidelijke kapel. Deze ossuary kan worden gekoppeld aan een ontbrekende crypte, eens een bedevaartplaats naar St.Venant, gemurmureerd in 1787. De glas-in-lood ramen, daterend uit 1897 (noordse kapel) en 1973 (rest van de kerk), voltooien dit erfgoed.

Het meubilair bevat ook een Louis XV fauteuil in het koor, een Regency dressoir (1994) en schelpen beniers. Historische hoofdsteden, zoals die van een personage dat een slang of een bicorporated leeuw overspoelt, benadrukken de invloed van lokale nieuwe workshops. Het ensemble weerspiegelt zowel middeleeuwse vroomheid, uitzonderlijk vakmanschap en de transformaties in verband met latere tijden.

Externe links