Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Collège Notre-Dame-en-Vaux de Châlons-en-Champagne, gebouwd tussen de 12e en 13e eeuw, vervangt een kapel die vanaf de 9e eeuw bij de Mau rivier wordt bevestigd. Zijn verhaal begint met een pauselijke zeepbel van 1107 die de goederen van het hoofdstuk bevestigt, gevolgd door een handvest van 1114 waarin het onderhoud door de kanonnen wordt gespecificeerd. De gedeeltelijke ineenstorting in 1157, genoemd in de kronieken van de abdij Saint-Pierre-aux-Monts, versnelde de wederopbouw in primitieve gotische stijl, gefinancierd door de toename van de prebenden toegestaan door Paus Alexander III rond 1176.

De reconstructie verspreidde zich van 1157 tot 1217, gekenmerkt door jurisdictieconflicten tussen de canons en de kathedraal hoofdstuk (1181-1187). De kerk, gezegend in 1183, ziet zijn transept en schip verhoogd rond 1190-1210 om de gewelven te standaardiseren. In de 13e eeuw kroonden houten pijlen de torens en werd in 1469 een flamboyant veranda toegevoegd. De collegiale kerk, een bedevaartscentrum voor de Maagd, herbergt ook het controversiële relikwie van de Heilige Nombril van Christus (aangetoond in de 15e eeuw), verwoest in 1707.

De Franse Revolutie verminkt het monument: twee pijlen worden afgebroken voor hun leiding, de zuidelijke poort is gehamerd, en het meubilair vernietigd. Een historisch monument in 1840 werd gerestaureerd in de 19e eeuw (pijl herbouwd in 1852, beiaard van 56 klokken aangeboden in 1859). Het 12e eeuwse klooster, dat in 1759 werd afgebroken, werd gedeeltelijk herontdekt in de 20e eeuw; De zuilbeelden zijn nu te zien in het Kloostermuseum. Sinds 1998 staat het op de Werelderfgoedlijst van UNESCO als etappe van de Santiago de Compostela Roads.

De architectuur mixt Romaanse invloeden (vierkante torens, Rijnplan) en Gotiek (quarupartiete gewelven, doorloop met stralende kapellen). De zuidelijke poort, gekerfd rond 1170 met zuilenbeelden, en de 16e eeuwse glasramen (waaronder die van Mathieu Bléville) getuigen van haar artistieke invloed. De glazen vensters, zoals die van Sint Jakobus (1525), illustreren bijbelse scènes of geschenken van lokale notabelen, terwijl de organen, bevestigd sinds 1409 meerdere transformaties ondergaan tot de 19e eeuw.

Het college, een oude parochiekerk verdeeld in vijf parochies in de 13e eeuw, belichaamt de religieuze en sociale geschiedenis van Châlons. Haar beiaard, haar canonieke geheime huizen, en haar funeraire platen (zoals die van Jean Talon, intendant van New France) maken het tot een plaats van herinnering. De opgravingen van 1856-1858 onthulden subconstructies van de romaanse abide, die de evolutie sinds de 11e eeuw bevestigen. Tegenwoordig blijft het een erfgoedsymbool van het Grote Oosten.

Toekomst

De Collegiale Notre-Dame-en-Vaux is een van de 71 monumenten en sinds 1998 staan 7 delen van paden op de Werelderfgoedlijst van UNESCO onder de officiële titel "Chemins de Saint-Jacques-de-Compostelle en France.".

Het was aan de rand van een van de 4 klassieke tracks (Via Turonensis, Via Lemovicensis, Via Podiensis en Via Tolosana). De pelgrims moesten daarom een omweg maken om het te bezoeken.

Externe links