Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Menhir à Moëlan-sur-Mer dans le Finistère

Finistère

Menhir

    16 Rue de Quimperlé
    29350 Moëlan-sur-Mer
Crédit photo : Yann Gwilhoù - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Néolithique
Âge du Bronze
Âge du Fer
Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
4100 av. J.-C.
4000 av. J.-C.
0
1900
2000
2100
Néolithique
Bouw van menhir
16 août 1973
Historisch monument
Fin XIXe siècle
Eerste schriftelijke beschrijving
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Milieu XXe siècle
Einde folkpraktijken

Geklasseerd erfgoed

Menhir (zaak AI 45): beschikking van 16 augustus 1973

Kerncijfers

René-François Le Men - Archeoloog en historicus Auteur van de eerste beschrijving (1876)

Oorsprong en geschiedenis

Menhir de Mentoul, ook bekend als Menhir de Saint-Philibert, is een iconisch megalithisch monument gelegen in de gemeente Moëlan-sur-Mer, in het departement Finistère. Dit grootkorrelige gele granieten blok, 3,10 meter hoog, stamt uit het Neolithicum en illustreert de typische constructies van deze prehistorische periode. De onregelmatige vorm en de imposante afmetingen (2 m breed aan de basis en 1 m dik medium) maken het een opmerkelijk overblijfsel van Bretonse erfgoed.

De eerste schriftelijke vermelding van de menhir dateert uit de late 19e eeuw, dankzij René-François Le Men, die het beschreef als menhir de Saint-Philibert. Op dat moment waren de ruïnes van een overdekte oprit nog zichtbaar in de buurt, in het heideland aan de andere kant van de weg, wat een grotere megalithische site suggereert. Deze observaties benadrukken het archeologische belang van het gebied, hoewel deze incidentele resten nu verdwenen of onduidelijk zijn.

Mentoul Menhir werd in opdracht van 16 augustus 1973 als historische monumenten beschouwd. Tot het midden van de 20e eeuw wrijven de bewoners zich tegen menhir protuberance om de koliek te behandelen. Een ander gebruik was dat pasgetrouwden hun buik wrijven: mannen om een zoon te hopen, vrouwen om hun huiselijke gezag te doen gelden. Deze tradities weerspiegelen de symbolische en therapeutische dimensie die wordt toegeschreven aan megalieten in de Bretonse cultuur.

Vanuit een geologisch oogpunt is de menhir samengesteld uit grootkorrelig geel graniet, een rots typisch voor de regio. De staat van instandhouding en de huidige locatie, in de buurt van de Quimperléstraat in Moëlan-sur-Mer, maken het een punt van belang voor degenen die gepassioneerd zijn over archeologie en lokale geschiedenis. De beschikbare bronnen, waaronder de werken van Georges Guénin en Yvan Pailler, documenteren haar opname in de inventarissen van Neolithische monumenten van Finistère, die haar status als beschermd erfgoed versterken.

Externe links