Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Artois Paviljoen is een herenhuis gelegen in Vaux-sur-Seine, gebouwd tussen 1726 en 1728 door Jacques Fayolle op de overblijfselen van een 17e eeuws gebouw van de schilder Hyacinthe Rigaud. De laatste, de officiële kunstenaar van Lodewijk XIV, woonde er van 1699 tot 1714 en ontving persoonlijkheden zoals de Markies de Louvois. Rigaud had al een andere woning in Vaux, verworven in 1694, waar hij woonde met zijn vrouw Elizabeth de Gouy.

In 1726 kocht Jacques Fayolle, de officier van de Koning en neef van de broers Pâris, het landgoed en liet het oude gebouw het huidige paviljoen bouwen. De architect zou Germain Boffrand of Robert de Cotte kunnen zijn, dicht bij Fayolle. Twee schilderijen van Pierre-Denis Martin, die het paviljoen en de tuinen vertegenwoordigen, werden rond 1730 gemaakt om het huis te versieren. In 1775 werd het landgoed overgenomen door Charles-Philippe van Frankrijk, graaf van Artois en toekomstige Charles X.

De graaf van Artois had het paviljoen grotendeels herschikt in een neo-palladiaanse stijl, met toevoeging van een dorische kolom centraal rotunda. De werken, niet officieel toegeschreven, roepen het werk van François-Joseph Bélanger, architect van de Graaf, in het bijzonder door hun gelijkenis met het kasteel Bagatelle, gebouwd in 1777. Na de revolutie kwam het paviljoen in handen van verschillende eigenaren, waaronder de Markies d'Héricourt, wiens weduwe een kapel liet bouwen in 1822.

In de 19e en 20e eeuw behoorde het paviljoen tot figuren als Ernest Caron, voorzitter van de gemeenteraad van Parijs, en vervolgens tot Léon Bailby, directeur van de Intransigent. In 1953 werd hij overgenomen door de Amerikaanse erfgenaam Marjorie Merriweather Post en vervolgens overgedragen aan zijn dochter Eleanor en kleinzoon Antal Post-Bekessy. Deze laatste heeft tussen 1997 en 2001 een grote restauratie doorgevoerd. Sinds 2021 is het landgoed eigendom van het echtpaar Pierre en Marie-Alyette Fournel, die er culturele evenementen organiseren.

De architectuur van het paviljoen wordt gekenmerkt door een "U" gebouw body, een gevel versierd met bas-reliëfs geïnspireerd door Pompei, en een park van vier hectare mixen Franse tuinen en fabrieken, waaronder een grot toegeschreven aan Richard Mique. Het landgoed omvat ook een kapel, een theater en een aanlegsteiger aan de Seine. Gerangschikt als een historisch monument in 1945, het park is beschermd sinds 1973.

Externe links