Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Hospice Raspail is een gebouw waarvan de oorsprong teruggaat tot de tweede helft van de achttiende eeuw, hoewel een ongeverifieerde traditie een eerder pand oproept dat in 1725 aan architect Germain Boffrand wordt toegeschreven. De bewaard gebleven architectonische elementen, zoals trappen en pilasters op de begane grond, dateren echter uit deze late periode. Er is geen tastbaar bewijs van het lidmaatschap van Boffrand, behalve misschien de oudere kelders.

Onder het Eerste Rijk kwam het landgoed in handen van financier Artaud, die een biljartkamer en zijn inrichting toevoegde, het enige deel geclassificeerd als een historisch monument in 1933. Deze kamer vervangt een straat die ooit het huidige park overstak. In het midden van de 19e eeuw, een eigenaar toen burgemeester van Arcueil veranderde het uiterlijk van de buitenkant, het toevoegen van in het bijzonder een gecrenellateerde trap toren, weerspiegelt de romantische smaak van het tijdperk.

In 1863 verwierf Benjamin Raspail het pand zonder enige structurele veranderingen, maar richtte een galerie op in een parkgebouw (voormalige oranjerie?) om zijn schilderijen en de schilderijen die hij tijdens zijn ballingschap in België verwierf te tonen. Toen hij stierf, verliet hij het huis en zijn meubels aan de afdeling Seine, met als doel het vestigen van een hospice voor ouderen en een museum gewijd aan zijn collectie en zijn vaders politieke werk, François Raspail.

Het museum, dat tot 1978 werkte met ongeveer 30 bewoners, bewaarde de historische installaties, terwijl het museum in 1940 sloot. In de jaren zestig werden de werken verkocht nadat het legaat door de erfgenamen werd geannuleerd wegens niet-naleving van de clausules. Vandaag, een deel van het huis moet gastheer van een gedenkplaats gewijd aan Raspail, en het park is open voor het publiek.

De site, eigendom van de afdeling Val-de-Marne, illustreert de veranderingen in een privé domein in publieke apparatuur, tussen architectonisch erfgoed, sociale roeping en herdenkingskwesties. De biljartkamer, met zijn 18e-eeuwse inrichting, blijft het enige beschermde element onder de historische monumenten sinds 1933.

Externe links