Eerste ranglijst 1929 (≈ 1929)
Beschermde poterne en huis lichamen.
2005
Tweede rang
Tweede rang 2005 (≈ 2005)
Duiven, brug en courtisées geclassificeerd.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De poterne en het huishuis: classificatie bij decreet van 18 september 1929 - Platbodem; gracht; de brug; alle gebouwde delen die overeenkomen met de binnenplaatsen met hun torens en gebouwen die tegen hen leunen (met uitzondering van het nieuwe gebouw) (zie vak A 1182, 1191): classificatie bij bestelling van 18 augustus 2005
Kerncijfers
Famille Lévesque - Heren van Marconnay
Eigenaren van 1369 tot 1683.
Charlotte de Vernoux - Eigenaar en dame van het bedrijf
Acquiert het kasteel, dicht bij Madame de Montespan.
Oorsprong en geschiedenis
Marconnay Castle, 3 km ten noorden van Sanxay in Wenen (New Aquitaine), is een 15e, 16e en 17e eeuws gebouw. Het combineert gotische en renaissance architectonische elementen, met een vierhoekige behuizing, watergrachten, en een stenen slaapbrug. Twee ronde torens flankeren de muur, uitgerust met typische 15e eeuwse kanonnen. Het huis, gebouwd in de 15e eeuw, leunt tegen een veelhoekige trap toren, terwijl een onvoltooide 17e eeuwse vleugel beschikt over details van de Tweede Renaissance.
De seigneury van Marconnay behoorde van 1369 tot 1683, voordat ze werd overgenomen door Charlotte de Vernoux, gezelschapsdame van Madame de Montespan. In 1719 verwoestte een brand het kasteel, dat vervolgens een boerderij werd die beheerd werd door algemene boeren. Het monument is ingedeeld in twee fasen: de poterne en het huis lichaam in 1929, en de gracht, de brug en de courtines in 2005.
De architectuur van het kasteel weerspiegelt zijn sociale en militaire evolutie. Oorspronkelijk ontworpen als een fort, verliest het geleidelijk zijn defensieve functie om een symbolische rol te nemen. De gewone mensen, meestal gebouwd in de 18e eeuw, getuigen van deze overgang. De Renaissance vleugel, onvoltooid, en de vestingwerken aangepast aan de 15de eeuwse kanonnen illustreren deze dualiteit tussen bescherming en prestige.
De ingang paviljoen, gedateerd uit de 17e eeuw, is bedekt met een gebogen dak en versierd met een edicle. Het werd ooit beschermd door twee gepijlde ophaalbruggen en mâchicoulis. Vandaag de dag, het kasteel behoudt opmerkelijke elementen zoals een ingang deur ingelijst met kolommen en slede ramen, kenmerkend voor de gotische en renaissance periodes.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen