Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Marsillargues, ook wel Château Guillaume de Nogaret genoemd, werd oorspronkelijk gebouwd in 1305 door de laatste, adviseur van koning Filips IV de Bel, nadat Marsillargues was verbonden aan het koninklijke landgoed. Dit eerste feodale gebouw omvatte een kerker, een vierkante toren, keukens en ondergrondse kamers, waarvan de overblijfselen nog steeds bestaan. De seigneury werd aan Nogaret aangeboden als beloning voor zijn diensten, waaronder land in de Vaunage en richting Aigues-Mortes.

Rond 1560 ondernam Jean de Louet de Calvisson een grote wederopbouw, waarbij een noordelijke vleugel van renaissancestijl werd opgericht, gekenmerkt door een gevel versierd met pedimenten, mascaronen en koninklijke emblemen (porc-epic van Lodewijk XII, salamander van François I). Deze gevel, beschouwd als een van de mooiste van de Midi, roept dat van het kasteel van Uzès op. In 1622 onderging het toen versterkte kasteel een belegering tijdens de godsdienstoorlogen, waarvoor restauraties nodig waren van de architecten Gabriel Dardalhien en Jean Cubizol in 1676.

In de 17e eeuw paste Jean-Louis II de Louet de Nogaret, Marquis de Calvisson, de noordelijke vleugel aan met een hangtrap en een monumentale poort, terwijl de zuidvleugel, gebouwd in 1679, de stallen herbergde in een meer vechtstijl, versierd met emblemen van Lodewijk XIV. De Koninklijke Ingenieur Ponce Alexis de La Feuille en beeldhouwers zoals Philippe Mauric droegen bij aan dit werk, dat de smaak voor fascisten weerspiegelt onder het bewind van de Zonnekoning.

In de 18e eeuw werd er een oranjerie (1767), een decoratieve grot (1752) en het herontwerp van de zigeuners door Anne-Joseph de Louet toegevoegd aan een geometrisch park met bekkens en steegjes. Deze ontwikkelingen illustreren de evolutie naar een aristocratische leefomgeving gericht op esthetiek en vrije tijd. Het kasteel werd ook een plaats van lokale herinnering, zoals blijkt uit de bel van Freenies gesponsord door Anne-Joseph in 1759.

In de 19e eeuw begon de daling met het verlies van zijn seigneuriale functie. De ramp vond plaats in 1936: een brand verwoestte de noordelijke vleugel en redde alleen de renaissancegevel. Het kasteel werd in 1948 door de gemeente overgenomen en in 1952 als historisch monument geclassificeerd. Na gedeeltelijke restauraties, zal het huis een museum en een bibliotheek, terwijl de binnenplaats, ooit verlaten, werd een culturele en feestelijke ruimte voor de gemeenschap.

Vandaag, het kasteel van Marsillargues belichaamt zowel een uitzonderlijke architectonische erfgoed en een plek van leven verankerd in het lokale dagelijkse leven. De muren dragen de sporen van Guillaume de Nogaret, Louet de Calvisson, en ambachtslieden die zijn geschiedenis vormgegeven, terwijl nu het verwelkomen van openbare evenementen en een museum gewijd aan populaire kunsten en tradities.

Externe links