Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Endoules is een archeologische site gelegen 1 km ten noordoosten van Vallauris, in de Alpes-Maritimes. Dateren uit de late 3e of vroege 2e eeuw voor Christus, het was bekend als Cordula en kon de hoofdstad van de stam van de Decaaten, genoemd door de Griekse geograaf Artemodore van Efeze in de 1e eeuw voor Christus. Met een leefruimte van meer dan 2 meter breed in grote blokken bedekte het aanvankelijk 1 hectare, voordat het werd uitgebreid tot 2 hectare onder Augustus, toen een deel van de wallen werd vernietigd om een grotere agglomeratie te herbergen.

De opgravingen (2002-2005) onthulden overblijfselen van huizen uitgerust met wijn- en olijfoliepersen, actief tussen 15 voor Christus en 25 voor Christus ongeveer twee eeuwen. Deze installaties, geleidelijk vervangen door potten, werden verlaten in de late 2e of vroege 3e eeuw, hoewel het dorp bleef bestaan. Een monumentale poort, gebouwd boven de oude ingang van de IJzertijd, draagt een inscriptie gewijd aan een MAGISTER PAGI CANTABE, waarschijnlijk verantwoordelijk lokaal afhankelijk van de stad Antibes.

De daling van het oppidum begon in het lagere rijk, met een bezetting die gekrompen tot zijn verdwijning in de late oudheid, mogelijk als gevolg van "barbaarse" invasies. Een necropolis hieronder was de thuisbasis van mausoleums, waaronder die van de familie Multilius Paternus (I-II eeuw AD), van lokale oorsprong. De site, die werd genoemd als historische monumenten in 1978 en 1983, leverde 161 munten tijdens oude opgravingen (1874-1889). Vandaag de dag zijn projecten bedoeld om bezoeken te ontvangen.

Het oppidum illustreert de evolutie van een liguurcentrum naar een Gallo-Romeinse agglomeratie, gekenmerkt door architectonische en economische transformaties. De landbouwproductie (wijn, olie) speelde een sleutelrol, alvorens naar naburige bedrijven te migreren. De overblijfselen weerspiegelen ook culturele uitwisselingen tussen lokale en Romeinse bevolking, zoals blijkt uit inscripties en bouwtechnieken.

Archeologisch onderzoek, waaronder dat van CNRS-IPAAM (1998-1999), heeft bijgedragen tot de reconstructie van de bezetting van de site. De ontdekte voorwerpen, zoals persen of munten, worden bewaard en bestudeerd, wat inzicht geeft in het dagelijks leven en de maatschappelijke organisatie van de Decaaten en hun Romeinse opvolgers. De site blijft een belangrijke getuigenis van de pre-Romeinse en Romeinse geschiedenis van de regio.

Externe links