Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

  2. Patrimoine
  3. Occitanie
  4. Aveyron
  5. 12100 Millau

  6. Archeologische site van de Graufesenque in Millau

 Archeologische site van de Graufesenque in Millau dans l'Aveyron

Patrimoine classé
Vestiges Gallo-romain
Atelier de potier

Archeologische site van de Graufesenque in Millau

    Chemin de la Graufesenque
    12100 Millau
Privé-eigendom; eigendom van de gemeente
Musea van Frankrijk
Alle Gallo-Romeinse overblijfselen van Frankrijk
Site archéologique de la Graufesenque à Millau
Site archéologique de la Graufesenque à Millau
Site archéologique de la Graufesenque à Millau
Site archéologique de la Graufesenque à Millau
Site archéologique de la Graufesenque à Millau
Site archéologique de la Graufesenque à Millau
Site archéologique de la Graufesenque à Millau
Site archéologique de la Graufesenque à Millau
Site archéologique de la Graufesenque à Millau
Site archéologique de la Graufesenque à Millau
Site archéologique de la Graufesenque à Millau
Site archéologique de la Graufesenque à Millau
Site archéologique de la Graufesenque à Millau
Site archéologique de la Graufesenque à Millau
Site archéologique de la Graufesenque à Millau
Site archéologique de la Graufesenque à Millau
Site archéologique de la Graufesenque à Millau
Site archéologique de la Graufesenque à Millau
Site archéologique de la Graufesenque à Millau
Site archéologique de la Graufesenque à Millau
Site archéologique de la Graufesenque à Millau
Site archéologique de la Graufesenque à Millau
Site archéologique de la Graufesenque à Millau
Site archéologique de la Graufesenque à Millau
Site archéologique de la Graufesenque à Millau
Site archéologique de la Graufesenque à Millau
Site archéologique de la Graufesenque à Millau
Site archéologique de la Graufesenque à Millau
Site archéologique de la Graufesenque à Millau
Site archéologique de la Graufesenque à Millau
Site archéologique de la Graufesenque à Millau
Crédit photo : AgTigress - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
0
100
…
1900
2000
10–20 ap. J.-C.
Testperiode
20–40 ap. J.-C.
Vroege periode
40–60 ap. J.-C.
Gouden tijdperk
1904
Publicatie van Déchelette
1975
Zoekopdrachten van Alain Vernhet
1995
Historisch monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Gallo-Romeinse overblijfselen van Graufesenque (Box P 166, 168-177, 289, 291-304, 307, 309-313, 358): inscriptie bij beschikking van 26 juli 1951 - Pakketten P 123, 597 en 615 voor de bodem en kelder die archeologische overblijfselen kunnen bevatten: inscriptie bij beschikking van 15 november 1993 - percelen (bodem en kelder; (P 103-105, 112, 117, 122, 124, 125, 129, 136, 141, 596, 614, 663-666, 746, 753, 754, 807, 838, 858, 875-879, voor de archeologische overblijfselen die daarin voorkomen, met uitzondering van de moderne constructies die daarop kunnen worden ingedeeld: indeling bij decreet van 6 november 1995 - Pakketten P 806, 813, 836, 857, voor bodem en kelder, met uitzondering van moderne constructies die erop kunnen staan: indeling bij decreet van 4 augustus 1995

Kerncijfers

Abbé Cérès - Pioneer archeoloog Eerste systematische zoekopdrachten (1880.
Frédéric Hermet - Chanoine en zoeker Belangrijke publicaties in 1934.
Joseph Déchelette - Gerenommeerde archeoloog Bevestigde het belang van de site in 1904.
Alain Vernhet - Keramische specialist Regisseerde de opgravingen uit 1975.
Robert Marichal - Epigraphist Bestudeerde graffiti in 1988.

Oorsprong en geschiedenis

De archeologische site van de Graufesenque, gelegen nabij Millau op de linkeroever van de Tarn, was een van de grootste centra van keramische productie gelegerd in het Romeinse Rijk in de eerste eeuw. Genaamd Condatomagus (de welgestelde markt) in Gallië, gebruikte hij lokale klei om een dunne rode vernisschaal te maken, uitgevoerd naar Duitsland, Griekenland en Egypte. De daling begon aan het einde van de eerste eeuw, gekenmerkt door de uitputting van deposito's en de concurrentie van andere workshops zoals Lezoux.

De opgravingen begonnen in de 19e eeuw, met grote ontdekkingen zoals de eerste ovens in 1830. Pater Ceres (1880-1886) en Canon Hermet (1901-1906) onthulden de omvang van de site, bevestigd door Joseph Déchelette in 1904. Modern onderzoek, uitgevoerd door Alain Vernhet vanaf 1975, onthulde gigantische ovens (geschikt voor het koken van 40.000 vazen), pottenbakkershabitats, en een fanum (gallo-Romeinse tempel).

De Graufesenque werd georganiseerd in verschillende zones: ambacht (ovens, magazijnen), heilige (tempels) en residentiële. De pottenbakkers gebruikten klei uit de Domérien voor pasta en uit de Trias voor engobes, met koken bij 1.050 °C. Ingedrukte verpakkingsbladen en 200 baas rekeningen getuigen van gestandaardiseerde productie. De site, beschermd sinds 1951, illustreert de vroege industrialisatie in Rome en de sleutelrol van Rutenes in de keizerlijke handel.

Het belang van de site is ook gebaseerd op technische innovaties en commercieel netwerk. Keramiek, vaak gestempeld, eerst imiteerde Italiaanse modellen voordat het ontwikkelen van schone stijlen. De ontdekking van merken zoals MOMMO in Pompeii (vóór 79 n.Chr.) bewijst zijn vroege straling. Na zijn verval namen Montans en Lezoux het over, maar de Graufesenque blijft een symbool van Gallo-Romeinse vakmanschap en de Romanisering van Galliërs.

Vandaag toont het Millau Museum emblematische stukken (gesneden, kommen, lagenes) en graffites bestudeerd door Robert Marichal. De opeenvolgende beschermingen (1951, 1993, 1995) behouden dit unieke erfgoed, gerangschikt onder de rijkste getuigenissen van de oude ceramologie. De site, open voor het publiek, biedt een licht op het dagelijks leven, technieken en economie van een slachtoffer gespecialiseerd onder het Hoge Rijk.

Externe links

Bladzijde Wikipedia
Officiële website
Bladzijde Monumentum