Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het château d'eau de Strasbourg, gebouwd in 1878 door de Duitse regering na de annexatie van Elzas-Lorraine, was bedoeld om water te leveren aan de stoomlocomotieven van het nabijgelegen station. In neo-Romeinse stijl werd het ontworpen door de Berlijnse architect Johann Eduard Jacobsthal, ook auteur van de Berlijnse stadsspoorweg en het voormalige Metz station. Het massieve en achthoekige gebouw, gemaakt van roze zandsteen en gele bakstenen, wordt bekroond met metalen kruimels en geometrische ramen. De funderingen zijn gebaseerd op een oude Romeinse begraafplaats.

Na het einde van het spoorweggebruik werd het gebouw verlaten voordat het in 2005 door Marc Arbogast werd gekocht. Gerestaureerd door architect Michel Moretti, werd het omgetoverd tot een museum gewijd aan voodoo, ingehuldigd in januari 2014 onder de naam Château Vodou. In 1984 werd een historisch monument geregisseerd, dat nog steeds zijn vier originele stalen tanks behoudt. Het exacte adres is 4 rue de Koenigshoffen, dicht bij het locomotiefdepot.

Het rehabilitatieproject heeft het mogelijk gemaakt een industrieel erfgoed te markeren dat kenmerkend is voor de Duitse periode in de Elzas (1871-1918). Het museum, uniek in Europa, toont collecties met betrekking tot Vaudous cults, met behoud van de architectuur en historische technische elementen van het kasteel. De originele meesters, Funke en Caspar, evenals de architect Stahl Jacob, droegen bij aan de bouw binnen de moderne spoorweginfrastructuur van die tijd.

Externe links