Stichting van de Priorij XIe siècle (≈ 1150)
Behoorde tot de Benedictijnen van Saint-Jouin-de-Marnes.
XVe siècle
Bouw van de nieuwe priorij
Bouw van de nieuwe priorij XVe siècle (≈ 1550)
Scheiding van seculiere geestelijken.
1832
Overdracht naar privé-eigendom
Overdracht naar privé-eigendom 1832 (≈ 1832)
Einde van de religieuze roeping van het huis.
17 juillet 2006
Historische Monument Bescherming
Historische Monument Bescherming 17 juillet 2006 (≈ 2006)
Registratie van gevels, daken en trappen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Saint-Jouin kerk (Cd. AK 17): inschrijving bij decreet van 31 december 1986
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen namen.
Oorsprong en geschiedenis
Het landhuis van Saint-Jouin vindt zijn oorsprong in de Priorij van Saint-Jouin-sous-Châtillon, opgericht in de 11e eeuw door Benedictijnen en gehecht aan de abdij van Saint-Jouin-de-Marnes. In de 15e eeuw, onthechten de monniken zich van de seculiere geestelijkheid en bouwen een nieuwe priorij bij de kerk, wat het begin markeert van een grote architectonische transformatie. Deze site, aanvankelijk religieus, evolueert naar een meer residentiële en agrarische roeping, die de veranderingen weerspiegelt van kloostergemeenschappen in de late middeleeuwen.
In de 16e en 17e eeuw, het huidige huis kreeg vorm, gestructureerd rond een rechthoekig centraal gebouw omlijst door twee vierkante paviljoens. Zijn vermelding, onderstreept door dorische pilasters en een driehoekig pediment, getuigt van een klassieke invloed. Een gewelfde veranda, met koets en voetgangersdeuren, gaat vooraf aan het hoofdlichaam, terwijl rechthoekige bijgebouwen het geheel voltooien. De interieurindeling, symmetrisch gerangschikt rond een rechte trap, illustreert een typische Renaissance balans zoektocht.
In 1832 verliet het herenhuis het religieuze domein om privé-eigendom te worden, wat een breuk met zijn kloosterverleden markeerde. De gevels, daken en de binnentrap zijn sinds 2006 beschermd voor hun erfgoed, evenals de bodem van het perceel, die waarschijnlijk archeologische resten bevat. Dit monument, vandaag bewaard gebleven, biedt een zeldzame getuigenis van de landelijke en religieuze architectuur van de Deux-Sèvres, tussen middeleeuwse erfgoed en moderne aanpassingen.
De locatie van het herenhuis in Mauléon (code Insee 79079), in de voormalige regio Poitou-Charentes, benadrukt de verankering in een gebied gekenmerkt door Benedictijnse geschiedenis. De nauwkeurigheid van de kaart, geschat op 8/10, bevestigt zijn locatie op 58 rue Saint-Jouin. Hoewel de informatie over de huidige toegang (bezoeken, accommodatie) ontbreekt, maakt de bescherming onder de historische monumenten het een plaats van groot belang voor de studie van regionaal erfgoed.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen